''Ο πειρασμός αγγίζει βαθιά τα όρια του πάθους,της εμμονής και της αναζήτησης της λύτρωσης.Η ταινία επικεντρώνεται στο νεαρό ποιητή Πωλ,έναν αλκοολικό σε αποτοξίνωση στο πρόγραμμα των ΑΑ,στον δισεκατομμυριούχο επιχειρηματία Βίκτορ που είναι φίλος κι εργοδότης του και στη νεαρή γυναίκα του Βίκτορ την Ελσα που προσπαθεί να ξεπεράσει τα δικά της προβλήματα με τον εθισμό ακολουθώντας έναν εναλλακτικό προσωπικό δρόμο.Η ιστορία περιπλέκεται κατά τη διάρκεια ενός καλοκαιριού,καθως ο Βίκτορ προσφέρει στον Πωλ μια σειρά από πειρασμούς που αλλάζουν την ροή της θεραπείας του κι ο Πωλ με την Ελσα ξεκινούν μια ερωτική περιπέτεια που φέρνει στο φως τους προσωπικούς τους δαίμονες και θέτει σε αμφισβήτηση τα πιστεύω τους''.
Στο μυαλό του Βίκτορ ο αλκοολικός εφόσον δεν μπορεί να πιει ένα ποτό κοινωνικά με παρέα σημαίνει ότι δεν έχει θεραπευτεί.Στο μυαλό του Πωλ ο εθισμός τον εγκαλεί σε μια ''ισορροπία'' μεταξύ άκρων:ποτό ίσον μεθύσι μέχρι βλακείας και τίποτε άλλο,οπότε κι ένα δυο ποτά περιστασιακά και κοινωνικά απαγορεύονται υπό τον κίνδυνο της υποτροπής απ'τον στόχο του να πέσει νηφάλιος άλλη μα νύχτα στο κρεβάτι του.
Στο μυαλό του Βίκτορ οι ανώνυμοι αλκοολικοί λειτουργούν σαν μια αίρεση που δεν κατασιγάζει το αίσθημα αναξιότητας του εθισμένου αλλά,ίσα ίσα,του το υπερτονίζουν κάνοντας τον να ξεγυμνώνει την ψυχή του διά της εξομολόγησης/εξιστόρησης των παθημάτων του απ'τον αλκοολισμό-ακριβώς όπως κάθε εμμονική αίρεση που έχει ανάγκη από ''υποταγμένα'' σ'εναν ιερό σκοπό μέλη που έχουν ανάγκη την αποκαθαρτική εξομολόγηση ''αμαρτιών'' με σκοπό να τις καταστείλουν πλήρως.
Οι εμμονές έχουν αντικαταστήσει στο μυαλό του εθισμένου Πωλ τις πεποιθήσεις του που καταλογίζουν στο ποτό ακόμη και το ότι η πρώην κοπέλα του τον απάτησε με...δώδεκα άντρες,αντί να αποδεχτεί απλά χωρίς μονομερείς υπεκφυγές περί του αλκοόλ το άστατο του χαρακτήρα του έτερον του ήμισυ,όπως του επισημαίνει η ''εναλλακτικά θεραπευμένη'' Ελσα.
Μεταξύ του ούτε μια γουλιά ποτό και το κατέβασμα ενός ολόκληρου μπουκαλιού ο Πωλ στο τέλος ξανακυλά στον εθισμό,γιατί η απαλλαγή απ'την επιθυμία που καθίσταται αναγκαία είναι κάτι που φυσιολογικά δεν επιδιώκει κανείς από μόνος του χωρίς τα κοινωνικά πρέπει -''αινιγματικά'' είμαστε όλοι εθισμένοι σε κάτι απ'την στιγμή που η ίδια η ζωή είναι ταγμένη στο να μας καλλιεργεί ''εθιστικές επιθυμίες και πεποιθήσεις'' για τις οποίες δεν έχουμε ίσως επίγνωση της εξάρτησης που ασυναίσθητα μας φυτεύουν λόγω της ''νομιμότητας'' τους και του κοινωνικά αποδεκτού χαρακτήρα τους.
