Κάποτε οι λέξεις έρχονται μονάχες τους σχεδόν,όπως τα φύλλα στα δέντρα-βέβαια,οι ρίζες,αφανείς,το χώμα,ο ήλιος,το νερό έχουν βοηθήσει,έχουν βοηθήσει και τα περασμένα σάπια φύλλα/Γ.Ρίτσος,Διάλυση
http://www.scribd.com/doc/35792354/%CE%A4%CE%AF-%CE%AD%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B5-%CE%B7-%CE%BA%CF%85%CE%B2%CE%AD%CF%81%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B1-%CF%87%CF%81%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CF%82
1.Οταν η κοινωνία επεκτείνεται πέρα απο μερικές οικογένειες,έχει ήδη τεθεί η βάση για την ανάδειξη του χρήματος
Κι όταν η οικονομία παγκοσμιοποιείται,τίθετε η ανάγκη για ένα ενοποιημένο σύστημα κοινών κανόνων που δεν νοθεύουν αυτή την απέραντη αγορά.Ελεύθερη αγορά και στο χρήμα σε συνθήκες επεκτατισμού της παγκοσμιοποίησης,πως δεν θα δώσει χώρο για αναξιοκρατικά συγκριτικά πλεονεκτήματα;
Μια συναλλαγή είναι μια συμφωνία μεταξύ Α και Β να μεταβιβαστούν αγαθά κι υπηρεσίες του ενός για τ'αγαθά και τις υπηρεσίες του άλλου.Προφανώς,κι οι δυο ωφελούνται γιατί οι αξίες που λαμβάνει ο καθένας απο τη συναλλαγή,είναι μεγαλύτερες απο αυτές που δίνει.Οταν ο Κρούσω π.χ.,ανταλλάσει ψάρι για ξυλεία,αξιολογεί τη ξυλεία που''αγοράζει''περισσότερο απο το ψάρι που''πουλάει'',ενώ ο Παρασκευάς,αντιθέτως,αξιολογεί το ψάρι περισσότερο απο τη ξυλεία.
Απο τον Αριστοτέλη ως τον Μαρξ,οι άνθρωποι πίστευαν ότι η συναλλαγή καταγράφει κάποιου είδους ισότητα αξίας.Στην πραγματικότητα,η συναλλαγή πραγματοποιούνταν μόνο επειδή το κάθε άτομο αξιολογούσε τα δυο προϊόντα με διαφορετική σειρά.
Επιβολή αναγκών και ισότιμη κάλυψη τους:Ο Κρουσώ ανταλλάσει ψάρι για ξυλεία,γιατί η ξυλεία θα του χρησιμεύσει για να φτιάξει μια καινούρια βάρκα[και σε επεκτεινόμενη αγορά,μια δεύτερη και τρίτη βάρκα]με την οποία θα πλεύσει στο νερό ώστε να ψαρέψει,κι ο Παρασκευάς που θα του''πουλήσει''ξύλα,θα ταίσει το στομάχι του.Η όποια αξιολόγηση του Παρασκευά,έγκειται στο με τι είδους τροφή θα ικανοποιήσει την πείνα του,ενώ για τον Κρουσώ αυτή η δυνατότητα δεν υπάρχει πάνω στο νησί,απουσία ποικιλομορφίας-καινοτομίας:Η βάρκα φτιάχνεται αποκλειστικά απο ξύλο.
Πολιτικά,Αριστοτέλης:Οταν η ανάγκη για βοήθεια απ'τους ξένους γινόταν όλο και μεγαλύτερη με τις εισαγωγές προϊόντων που οι άνθρωποι είχαν ΑΝΑΓΚΗ και τις εξαγωγές προϊόντων που ΠΛΕΟΝΑΖΑΝ,δημιουργήθηκε ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ η χρήση νομισμάτων,διότι τα πράγματα που ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΝ ΓΙΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΦΥΣΙΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ,δεν ήταν εύκολο να τα μεταφέρουν ώστε να τ'ανταλλάξουν.[2.Αντιπραγματισμός,Ρόθμπαντ:Η άμεση ανταλλαγή των χρήσιμων αγαθών κι υπηρεσιών,μόλις θ'αρκούσε να κρατήσει μια οικονομία επάνω απο το πρωτόγονο επίπεδο]
Γι'αυτό συμφώνησαν να δίνουν και να παίρνουν στις συναλλαγές κάτι που είναι ΚΑΘΕΑΥΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟ και συγχρόνως εύχρηστο στις καθημερινές συναλλαγές της ζωής.Αρχικά προσδιορίστηκε με βάση το μέγεθος και το βάρος του και μόνον,τελικά όμως του έδωσαν ένα ιδιαίτερο εγχάρακτο γνώρισμα για ν'απαλλαγούν απο την επιμέτρηση του βάρους.Το εγχάρακτο γνώρισμα δόθηκε ως ένδειξη της ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ.
Συνεχίζει ο Ρόθμπαντ:Γιατί η συναλλαγή πρέπει να είναι τόσο παγκόσμια μεταξύ της ανθρωπότητας;Βασικά,λόγω της μεγάλης ποικιλίας στη φύση:η διαφορετικότητα των ανθρώπων κι η διαφορετικότητα των τόπων και των φυσικών πόρων.Κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικές ικανότητες και δεξιότητες,και κάθε κομμάτι γης έχει μοναδικές ιδιότητες και ξεχωριστές πηγές.
Οι διαφορετικές ικανότητες και δεξιότητες,οδηγούν αναγκαστικώς στην εκπλήρωση φυσικών αναγκών διαμέσου του άλλου,ο οποίος προσφέρει στον έτερο του αυτό που μόνος του ο ίδιος δεν είναι σε θέση να παράξει και να το χρησιμοποιήσει ταυτοχρόνως.Ακόμη όμως κι αν ήταν ένας πολυποίκιλος πολυπράγμων που τα κατάφερνε σε πολλά,θα είχε ανάγκη τους άλλους λόγω του ότι η πολυπραγματοσύνη απαιτεί μεγάλο διάστημα χρόνου και προσωπικής ενέργειας.
Και φυσικά όσο δικτυώνονται παγκοσμίως οι συναλλαγές των ανθρώπων,τόσο οι''ποικιλίες''σε προσωπικές δεξιότητες και φυσικούς πόρους,ομογενοποιούνται συγκλινόμενες:Ενας κανόνας χρυσού για το κυκλοφορούμενο χρήμα σε μια τέτοια παγκοσμιότητα,θα έδινε πλεονέκτημα στις χώρες που στο υπέδαφος τους φωλιάζει ευγενές μέταλλο.
[4.Τα οφέλη του χρήματος,Ρόθμπαντ:Με το χρήμα,τα προβλήματα αδιαιρετότητας και της''σύμπτωσης των επιθυμιών''που μάστιζαν την κοινωνία του αντιπραγματισμού εξαφανίστηκαν-οι βασικές επιθυμίες/ανάγκες είναι πάνδημες]
4.Πολλά βιβλία λένε ότι το χρήμα έχει διάφορες λειτουργίες:μέσο ανταλλαγής,λογιστική μονάδα,ή''μέτρηση της αξίας'',αποταμίευση της αξίας''κ.λ.π.Αλλά πρέπει να είναι σαφές ότι όλες αυτές οι λειτουργίες είναι απλά πορίσματα της μιας μεγάλης λειτουργίας:του μέσου ανταλλαγής.Επειδή ο χρυσός είναι ένα γενικό μέσο,είναι το πιο εμπορεύσιμο,μπορεί ν'αποθηκευθεί για να εξυπηρετήσει ως μέσο μελλοντικά,καθώς επίσης και στο παρόν,κι όλες οι τιμές να εκφράζονται στους όρους του.Επειδή ο χρυσός είναι το εμπορευματικό μέσο για όλες τις ανταλλαγές,μπορεί να χρησιμεύσει ως λογιστική μονάδα για παρούσες και αναμενόμενες μελλοντικές τιμές.Είναι σημαντικό ν'αντιληφθούμε ότι το χρήμα δεν μπορεί να είναι μια αφηρημένη λογιστική μονάδα ή απαίτηση,εκτός απο το μέτρο στ'οποίο εξυπηρετεί ως μέσο ανταλλαγής.
Οι τιμές εκφράζονται σε χρήμα,δεν μετριούνται απ'αυτό.
Μ.Φρίντμαν,Ελεγχος του χρήματος:Η Σκύλλα είναι η πίστη ότι ένας καθαρά αυτόματος κανόνας χρυσού είναι και εφικτός κι επιθυμητός,κι ότι θα έλυνε όλα τα προβλήματα της ενίσχυσης της οικονομικής συνεργασίας μεταξύ των ατόμων και των εθνών σ'ένα σταθερό περιβάλλον.Η Χάρυβδη είναι η πίστη ότι η ανάγκη προσαρμογής σε απρόβλεπτες συνθήκες απαιτεί την απόδοση εκτεταμένων διακριτικών εξουσιών σε μια ομάδα τεχνοκρατών,που συγκεντρώνονται σε μια''ανεξάρτητη''κεντρική τράπεζα ή σε κάποιο γραφειοκρατικό σώμα.Καμία απ'αυτές τις λύσεις δεν έχει αποδειχθεί ικανοποιητική στο παρελθόν,ούτε είναι πιθανό ν'αποδειχθεί τέτοια στο μέλλον.
Ρόθμπαντ:Μια κεντρική τράπεζα κι εμπορικές τράπεζες με''κλασματικά αποθέματα''οι οποίες διαχειρίζονται ανταλλαγές πέραν των αποταμιεύσεων που έχουν:Ως''επιχειρήσεις''είναι''εγγενώς χρεωκοπημένες''.Αυτήν την ευνοϊκή μοίρα την οφείλουν στο γεγονός πως έχουν πιστωτικούς λογαριασμούς στη κεντρική τράπεζα,μέσω της οποίας διαχειρίζονται λογιστικά τα χρέη τους:Παιχνίδι''πυραμίδας'' που επιτρέπει την πιστωτική επέκταση.
http://www.liberal.gr/arthro/30092/apopsi/sunenteuxi/mia-antisumbatiki-apopsi-gia-tin-europaiki-krisi.html
Θεωρώ πως η πιστωτική επέκταση,στο τέλος της ημέρας,δεν είναι τίποτ'άλλο απο μια ανταλλαγή assets.Τα κρατικά ομόλογα που βρίσκονται στα χέρια του ιδιωτικού τομέα,αντικαθίστανται με μηχανικό τρόπο απο τα υπερβάλλοντα αποθεματικά της ΕΚΤ,με αρνητικό επιτόκιο.Ο παγκόσμιος αντίκτυπος είναι,απλά,η μείωση του επιτοκίου που πληρώνουν τα κράτη στους ιδιώτες./J.Legras
5.H ελεύθερη αγορά θα επιλέξει ως κοινή μονάδα οποιοδήποτε μέγεθος του χρήματος-εμπορεύματος είναι το καταλληλότερο.Εαν ο λευκόχρυσος ήταν το χρήμα,θ'ανταλλασόταν πιθανώς ως κλάσμα μιας ουγγιάς,εαν ο σίδηρος χρησιμοποιούνταν,θα υπολογιζόταν σε λίβρες ή σε τόνους.Σαφώς,το μέγεθος δεν έχει σημασία για τον οικονομολόγο...
6.Δεν έχει καμιά πραγματική σημασία το σχήμα οποιουδήποτε μετάλλου σε οποιαδήποτε στιγμή...
Είναι αλήθεια,εντούτοις,ότι μερικά σχήματα είναι συχνά καταλληλότερα από άλλα.
Οποιοσδήποτε μετασχηματισμός απο μια μορφή σε άλλη κοστίζει σε χρόνο,προσπάθεια και άλλους πόρους.Η εργασία αυτή είναι μια δουλειά όπως οποιαδήποτε άλλη,κι οι τιμές γι'αυτήν την υπηρεσία καθορίζεται με τον συνηθισμένο τρόπο.
Πολλοί άνθρωποι πίστεψαν,την εποχή του χρυσού κανόνα,ότι τα νομίσματα ήταν πιο ''πραγματικά''χρήματα απο μια καθαρή χρυσή ''ράβδο''[ράβδοι,ψήγματα ή οποιαδήποτε άλλη μορφή].Είναι αλήθεια ότι τα νομίσματα είχαν ένα περιθώριο μεγαλύτερο απο τη ράβδο,αλλά αυτό δεν προκλήθηκε απο κάποια μυστηριώδη ιδιότητα των νομισμάτων,προήλθε απο το γεγονός ότι κοστίζει περισσότερο η κοπή νομισμάτων απο ράβδους απ'ότι το λιώσιμο ξανά των νομισμάτων σε ράβδους.Λόγω αυτής της διαφοράς,τα νομίσματα είχαν μεγαλύτερη αξία στην αγορά.
7.Τα ιδιωτικά νομισματοκοπεία μπορούν να εγγυηθούν ένα νόμισμα τουλάχιστον τόσο καλά όσο ένα κυβερνητικό νομισματοκοπείο.Φθαρμένα κομμάτια μετάλλου δεν θα γίνονταν αποδεκτά ως νόμισμα.Οι άνθρωποι θα χρησιμοποιούσαν τα νομίσματα εκείνων των νομισματοκοπείων με την καλύτερη φήμη για την καλή ποιότητα του προϊόντος.
Οι αντίπαλοι της ιδιωτικής νομισματοκοπής της καταλογίζουν ότι η απάτη θα ήταν διαδεδομένη.
Κοστίζει περισσότερο η κοπή απο ράβδους,τα μη φθαρμένα δηλαδή:Λόγω αυτής της διαφοράς κόστους,πιστωτές και δανειζόμενοι θα είχαν μεγάλο συμφέρον στη ''νόθευση''.Εαν το φάρμακο απέναντι σε αυτό ήταν ο έλεγχος ποιότητας[είτε με την επικουρία ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους,είτε μη τη''φήμη''],τα ολιγοπώλια θα ήταν δεδομένα,οπότε ξαναγυρνάμε σε μια άλλη μορφή ιδιωτικού μονοπωλίου:Κι όσο μικρότερος ο αριθμός των δανειστών,τόσο περισσότερο κινδυνεύουν να ''τσιμπηθούν''τα επιτόκια[ή ν'ανεβοκατεβαίνουν αναλόγως της προσφοράς χρήματος που είναι διαθέσιμη σε μια οικονομία:Ιδιωτικές ''αποκεντρωμένες'' τράπεζες δηλαδή...].
Ανταγωνισμός για τον Χάγιεκ είναι ουσιαστικά η διαδικασία διαμόρφωσης γνώμης σχετικά με το είναι καλύτερο και φθηνότερο,ώστε οι άνθρωποι ν'ανακαλύπτουν τις δυνατότητες-ευκαιρίες,οι οποίες δημιουργούν κίνητρα συμπεριφοράς για τους οικονομικούς παράγοντες.Και για το φθαρμένο που θα εξυπηρετεί,πιστωτές και δανειζόμενους στριμωγμένους οικονομικά,θα υπάρχει σίγουρα ζήτηση που θα ζητά την κάλυψη της απ'την ανάλογη προσφορά:Ανταγωνιστικότερα-διαφοροποιημένα επιτόκια που θα προκαλούν επίσης πληθώρα χρήματος κι η οποία θα πρέπει να καλυφτεί με τα ανάλογα μέταλλα,που κοστίζουν σε πόρους και χρόνο αλλά,επιπροσθέτως,που δεν θα πρέπει το κόστος παραγωγής τους να μεταφερθεί στο επιτόκιο δανεισμού:Οπότε,αυτή η''απάτη''θ'αναχαιτιστεί με ιδιωτικά ολιγοπώλια.
Αν το χρήμα συνίστατο αποκλειστικά σ'ένα υλικό εμπόρευμα αυτού του τύπου[χρυσός ή ασήμι],επί της αρχής δεν θα υπήρχε καμιά ανάγκη ελέγχου απο την κυβέρνηση.Η ποσότητα του χρήματος στην κοινωνία θα εξαρτιόταν απο το κόστος παραγωγής του νομισματικού εμπορεύματος αντί άλλων πραγμάτων.Οι αλλαγές στη ποσότητα του χρήματος θα εξαρτιόνταν απο αλλαγές στις τεχνικές συνθήκες παραγωγής του νομισματικού εμπορεύματος κι απο αλλαγές στη ζήτηση για χρήμα.Αυτό είναι ένα ιδανικό που εμπνέει πολλούς θιασώτες ενός αυτόματου κανόνα χρυσού.
Το θεμελιώδες ελάττωμα ενός πρότυπου εμπορεύματος,απο τη σκοπιά της κοινωνίας ως ολότητας,είναι ότι απαιτεί τη χρήση πραγματικών φυσικών πόρων για να αυξάνεται το απόθεμα χρήματος.Ανθρωποι πρέπει να δουλεύουν σκληρά για εξορύσσουν χρυσό στη Ν.Αφρική ώστε να τον ξαναθάβουμε εμείς σε κάποιο μέρος.Η αναγκαιότητα της χρήσης πραγματικών φυσικών πόρων για τη λειτουργία ενός πρότυπου εμπορεύματος,δίνει στους ανθρώπους ισχυρό κίνητρο να βρουν τρόπους για να επιτύχουν το ίδιο αποτέλεσμα χωρίς να χρησιμοποιούν αυτούς τους πόρους.Αν οι άνθρωποι δεχτούν ως χρήμα κομμάτια χαρτιού στα οποία είναι τυπωμένη η φράση''Υπόσχομαι να πληρώσω Χ μονάδες του πρότυπου εμπορεύματος'',αυτά τα κομμάτια χαρτιού μπορούν να πληρούν την ίδια λειτουργία με τα πραγματικά κομμάτια χρυσού και χρειάζονται πολύ λιγότερους πόρους για να παραχθούν.
Με λιγότερους πόρους και πιο εύκολα θα παράγονται τέτοια κομμάτια χαρτιά:Θα οδηγήσει σε ιδιωτική πίστωση κυκλοφορίας μορφής νομισμάτων με πιστοποιητικά ''χρυσαφένιων φρονημάτων'' που με τίποτα δεν θ'αντιστοιχούν στο 100% του συνολικού κυκλοφορούντος χρήματος.
Ενα τέτοιο αυτόματο σύστημα ιστορικά δεν έχει αποδειχθεί ποτέ εφικτό.Ετεινε ανέκαθεν ν'αναπτυχθεί στην κατεύθυνση ενός μεικτού συστήματος που περιείχε πιστωτικά στοιχεία,όπως τραπεζογραμμάτια και καταθέσεις ή κυβερνητικά γραμμάτια,μαζί με το νομισματικό εμπόρευμα.Κι αφ'ης στιγμής εισήχθησαν τα πιστωτικά στοιχεία,αποδείχθηκε δύσκολο ν'αποφευχθεί ο κυβερνητικός έλεγχος τους,έστω κι αν εκδόθηκαν αρχικά απο ιδιώτες...
Ενας λόγος της δυσκολίας είναι η παραχάραξη,την οποία ο Ρόθμπαντ αντικρούει ικανοποιητικά,μέσω του ανταγωνισμού που θα ξεχωρίσει τους παραχαράκτες απο τους αυθεντικούς χρυσοθήρες του χρυσού κανόνα.Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι ένας ανταγωνιστής που έχει έννομο συμφέρον να καταγγέλει έναν παραχαράκτη,θα λύσει αυτόματα και το πρόβλημα παραχάραξης,δεν μπορεί κανείς να εγγυηθεί την εξαφάνιση της ανάγκης απο μεγάλη μερίδα δανειζόμενων για άμεσο ρευστό,το οποίο με τη σειρά του θα οδηγήσει σίγουρα ένα ποσοστό αυτών των δανειζομένων-που δεν θα μπορούν να εξοφλήσουν το ποσό που δανείστηκαν σε προσυμφωνημένες καταληκτικές περιόδους,να δανειστούν επιπλέον προς εξόφληση/αναχρηματοδότηση προηγούμενου δανεισμού:Κι αυτός ο πειρασμός θα ερεθίζει και τους ιδιώτες πιστωτές
Φρίντμαν:Το πιστωτικό χαρτονόμισμα είναι ένα συμβόλαιο πληρωμής πρότυπου χρήματος.Συνήθως όμως,υπάρχει μεγάλο μεσοδιάστημα ανάμεσα στη σύναψη ενός τέτοιου συμβολαίου και στην εκπλήρωση του.Αυτό ενισχύει τη δυσκολία επιβολής της ισχύος του συμβολαίου κι επομένως τον πειρασμό της έκδοσης ψευδών συμβολαίων.Επιπλέον,αφ'ης στιγμής εισάγονται πιστωτικά στοιχεία,είναι σχεδόν ακατανίκητος ο πειρασμός και για την ίδια την κυβέρνηση[ή τους ιδιώτες]να εκδώσει πιστωτικό χαρτονόμισμα.
8.Η ''κατάλληλη'' προσφορά χρήματος
Ας υποθέσουμε,προς το παρόν,ότι μόνο ένα εμπόρευμα καθιερώνεται στην ελεύθερη αγορά ως χρήμα.Περαιτέρω ας υποθέσουμε ότι ο χρυσός είναι αυτό το εμπόρευμα[αν και θα μπορούσαμε να έχουμε πάρει το ασήμι,ή ακόμη και τον σίδηρο,εναπόκειται στην αγορά,όχι σ'εμάς,ν'αποφασίσει ποιο είναι το καλύτερο εμπόρευμα να χρησιμοποιηθεί ως χρήμα].Δεδομένου ότι το χρήμα είναι ο χρυσός,η συνολική προσφορά του χρήματος είναι το συνολικό βάρος του χρυσού που υπάρχει στην κοινωνία.
...Επειδή η αγορά θα επιλέξει διαρκή εμπορεύματα ως χρήμα κι επειδή το χρήμα δεν φθείρεται στο ποσοστό των άλλων εμπορευμάτων-αλλά υιοθετείται ως μέσο ανταλλαγής-το ποσοστό της νέας ετήσια παραγωγής προς το συνολικό απόθεμα θα τείνει να είναι αρκετά μικρή.Οι αλλαγές στο συνολικό απόθεμα χρυσού,συνεπώς,πραγματοποιείται γενικά πολύ αργά.
Ποιά''θα έπρεπε''να είναι η προσφορά του χρήματος;Ολα τα είδη των κριτηρίων έχουν τεθεί:ότι το χρήμα πρέπει να κινείται σύμφωνα με τον πληθυσμό...
Με την αύξηση του πληθυσμού,δεν θα πρέπει να συντονίζεται αναλόγως η προσφορά χρήματος,κι άρα το αντικρυσματικό απόθεμα του σε χρυσό;Ακόμη και το νεογέννητο,έχει ανάγκες που πρέπει να καλυφτούν,δηλαδή να αγοραστούν διαμέσου του μέσου ανταλλαγής:του χρήματος.Το''άφθαρτο''χρήμα δεν σημαίνει κι ότι δεν γεννιούνται και καινούριες ανάγκες που απαιτούν εξόρυξη περισσοτέρων μεταλλευμάτων.
Περισσότερα καταναλωτικά αγαθά σημαίνει υψηλότερο επίπεδο διαβίωσης για τον κόσμο.Περισσότερα κεφαλαιουχικά αγαθά σημαίνει διατήρηση και αύξηση του επιπέδου διαβίωσης στο μέλλον...
Και πως θα καλυφτεί αυτή η''νομοτελειακή''πρόοδος,για την οποία φυσικά και δεν μπορεί ν'αρνηθεί τη στοχοθεσιακή ελπίδα του ο Ρόθμπαντ,και για την οποία απαιτείται διατήρηση του''χρυσού''κανόνα;
Η ανακάλυψη ενός νέου,εύφορου εδάφους ή φυσικών πηγών υπόσχεται επίσης να προσθέσει στο επίπεδο διαβίωσης,στο παρόν και το μέλλον.
''Δεν θα πρέπει η κυβέρνηση να κρατήσει την προσφορά χρήματος σταθερή και ν'απαγορεύσει τη νέα εξόρυξη;''Η αντίρρηση αυτή αγνοεί ένα σημαντικό σημείο:ότι ο χρυσός δεν είναι μόνο χρήμα,αλλά είναι επίσης,αυταπόδεικτα,και προϊόν.Μια αυξημένη προσφορά χρυσού μπορεί να μην παρέχει οποιοδήποτε νομισματικό όφελος,αλλά παρέχει ένα μη νομισματικό όφελος-δηλ. αυξάνει την προσφορά χρυσού που χρησιμοποιείται στην κατανάλωση και στην βιομηχανική παραγωγή.Η εξόρυξη χρυσού επομένως δεν είναι καθόλου κοινωνική σπατάλη.
7.Ιδιωτική νομισματοκοπή
Οι πρωτοπόροι του μονοπωλίου της κυβερνητικής νομισματοκοπής ισχυρίζονται ότι το χρήμα είναι διαφορετικό απο τα άλλα αγαθά[ότι ισχυρίζεται κι ο...Ρόθμπαντ:Το χρήμα δεν χρησιμοποιείται,η λειτουργία του είναι να ενεργήσει ως μέσο συναλλαγής-να διευκολύνει τ'αγαθά και τις υπηρεσίες να ταξιδέψουν πιο γρήγορα απο το ένα άτομο στο άλλο.Και τα καλά αγαθά,διώχνουν τα''κακά'',βάσει της προσφοράς/ζήτησης-και μέχρι τη προσφορά ενός νέου/διαφοροποιημένου προϊόντος,το αγαθό το οποίο θα αντικατασταθεί εξ αυτού του καινούριου,θ'αποδειχτεί μακροπρόθεσμα ''τεχνητά υπερτιμημένο''εν σχέσει με το καινούριο προσφερόμενο],επειδή ο νόμος Gresham αποδεικνύει ότι το''κακό χρήμα διώχνει το καλό''απο την κυκλοφορία.Ως εκ τούτου,δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε την ελεύθερη αγορά για να εξυπηρετήσει το κοινό παρέχοντας καλό χρήμα.Αλλά αυτή η διατύπωση στηρίζεται σε μια παρερμηνεία αυτού του νόμου.Ο νόμος στην πραγματικότητα λέει ότι''τα χρήματα που ανατιμώνται τεχνητά απο την κυβέρνηση θα διώξουν απο την κυκλοφορία τεχνητά υποτιμημένα χρήματα''.
Υποθέστε,π.χ.,ότι υπάρχουν χρυσά νομίσματα μιας ουγγιάς στη κυκλοφορία.Προφανώς,στην ελεύθερη αγορά,τα φθαρμένα νομίσματα θα κυκλοφορούσαν μόνο στο 90% της αξίας των κανονικών νομισμάτων.Αν μη τι άλλο,θα είναι τα ''κακά'' νομίσματα που θα οδηγηθούν εκτός αγοράς.Αλλά υποθέστε τα κυβερνητικά διατάγματα ότι το καθένα πρέπει να μεταχειριστεί τα φθαρμένα νομίσματα όπως ίσα με τα νέα,φρέσκα νομίσματα,και πρέπει να τ'αποδεχθεί εξίσου στην πληρωμή των χρεών.Τι έχει κάνει στην πραγματικότητα η κυβέρνηση;Εχει επιβάλλει έλεγχο τιμής με εξαναγκασμό επί της ισοτιμίας μεταξύ των δύο τύπων νομίσματος.Επιμένοντας στην ονομαστική αξία,όταν τα φθαρμένα νομίσματα θα έπρεπε ν'ανταλλάσσονται με 10% έκπτωση,υπερτιμά τα φθαρμένα κι υποτιμά τα νέα νομίσματα.Συνεπώς,ο καθένας θ'ανταλλάσσει τα φθαρμένα νομίσματα και θα συσσωρεύει ή θα εξαγάγει τα νέα.
Το καλό χρήμα θα διώχνει το κακό με επιβάρυνση των φυσικών πόρων-για τους οποίους θ'αποφασίζει η αγορά,γιατί όχι βάζοντας στο παιχνίδι και επιπλέον πόρους/μεταλλεύματα.Αυτό το χρήμα θ'αντιστοιχεί σε απόθεμα χρυσού,το οποίο επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί κι ως προϊόν/αγαθό στη κατανάλωση[π.χ. χρυσαφικά]και στη βιομηχανία.Ο φθαρμένος χρυσός,για να μην ακολουθεί τη τακτική του κυβερνητικού μονοπωλίου της χρηματοκοπής που αποδίδει ίσες ισοτιμίες μεταξύ καινούριων και φθαρμένων νομισμάτων,θα πρέπει συνακόλουθα και να αποθέτει ποιότητα χρυσού που θα αντικατοπτρίζει τις διαφορές στην αξία λόγω της φθοράς των κυκλοφορούντων αποθεματικών του χρήματος,του χρυσού ή οιουδήποτε άλλου μεταλλεύματος,δηλαδή.
Αρα,ή μπαίνουν στο παιχνίδι και νέα μεταλλεύματα[που μπορεί ν'αποδειχτούν πιο ανθεκτικά ή όχι τόσο εμπορεύσιμα σαν αγαθά όσο το προηγούμενο αποθεματικό ευγενές μέταλλο],ή πάμε σε εξορύξεις επιπλέον φυσικών πόρων.
Ειδάλλως,καταλήγουμε στο αποτέλεσμα που θα είχε και το...κρατικό μονοπώλιο,με τη μόνη διαφορά ότι οι φθαρμένες ουγγιές χρυσού θ'αντιστοιχούν σε λιγότερη ανταλλακτική αξία χρήματος.
8. Η ''κατάλληλη''προσφορά χρήματος
Υποθέστε ότι μια τηλεόραση στοιχίζει τρεις χρυσές ουγγιές.''Η τιμή του χρήματος'',επομένως,είναι η ''αγοραστική δύναμη''της νομισματικής μονάδας-σε αυτή την περίπτωση,της ουγγιάς χρυσού.Μας λέει τι η ουγγιά μπορεί ν'αγοράσει σε μια συναλλαγή,ακριβώς όπως η χρηματική τιμή μιας τηλεόρασης μας λέει πόσα χρήματα απαιτούνται για τη συναλλαγή.
...Καμιά επιβαλλόμενη ποσότητα χρήματος δεν θα λειτουργήσει καλύτερα και η ελεύθερη αγορά θα καθορίσει τη παραγωγή χρυσού σύμφωνα με τη σχετική δυνατότητα της να ικανοποιήσει τις ανάγκες των καταναλωτών,όπως συμβαίνει με όλα τ'άλλα παραγωγικά αγαθά.
9.Το πρόβλημα της ''απόκρυψης''
Στη κριτική της νομισματικής ελευθερίας υπάρχει ο αρχαίος μπαμπούλας της''απόκρυψης''.Ο φιλάργυρος που συσσωρεύει αχρησιμοποίητο χρυσό στο κελάρι του ή αποθησαυρίζει-σταματώντας μ'αυτόν τον τρόπο την κυκλοφορία και το εμπόριο,προκαλώντας υφέσεις κι άλλα προβλήματα.Είναι πραγματικά η απόκρυψη μια απειλή;
Αρχικά,αυτό που απλά συμβαίνει είναι μια αυξανόμενη ζήτηση για τα χρήματα εκ μέρους του φιλάργυρου.Κατά συνέπεια,οι τιμές των αγαθών πέφτουν κι η αγοραστική δύναμη της ουγγιάς χρυσού αυξάνει.Δεν υπάρχει καμιά απώλεια στην κοινωνία,η οποία μεταφέρει μια μειωμένη ενεργή προσφορά κάποιων περισσότερο ''ισχυρών'' χρυσών ουγγιών.
Δεν υπάρχει καμιά απώλεια στην κοινωνία,εφόσον αυτή η κοινωνία αποτελείται μόνο απο...καταναλωτές,κι όχι απο εμπόρους,παραγωγούς αγαθών,επιχειρηματίες κ.λ.π.Και μάλιστα,η αυξημένη με τέτοιο τρόπο αγοραστική δύναμη των καταναλωτών,τους οδηγεί και τους ίδιους στην...''αποθησαύριση''-απόκρυψη,κράτηση μετρητών.
Δεν υπάρχει τίποτα παράλογο για τους ανθρώπους στο να επιθυμούν περισσότερα ή λιγότερα χρήματα στα διαθέσιμα τους.Γιατί οι άνθρωποι κρατούν χρηματικά διαθέσιμα;Υποθέστε ότι όλοι μας είμαστε σε θέση να προβλέψουμε το μέλλον με απόλυτη βεβαιότητα.Σ'αυτήν τη περίπτωση,κανένας δεν θα χρειαζόταν να κρατήσει χρηματικά διαθέσιμα στο χέρι.Ο καθένας θα ήξερε ακριβώς πόσο θα ξοδέψει και πόσο εισόδημα θα λάβει,σε κάθε μελλοντική χρονική στιγμή.Θα δάνειζε το χρυσό του ώστε να κάνει τις πληρωμές για τα έξοδα του τη χρονική στιγμή που πρέπει.Αλλά φυσικά,ζούμε αναγκαστικά σ'έναν κόσμο αβεβαιότητας.Οι άνθρωποι δεν ξέρουν ακριβώς τι θα τους συμβεί ή τι μελλοντικά εισοδήματα ή κόστος θα έχουν.Οσο πιο αβέβαιοι και φοβισμένοι είναι,τόσο περισσότερα χρηματικά διαθέσιμα θα θελήσουν να κρατήσουν.
Ενας ακόμη λόγος για παρακράτηση μετρητών,είναι επίσης μια λειτουργία του πραγματικού κόσμου της αβεβαιότητας.Εαν οι άνθρωποι αναμένουν η τιμή του χρήματος να μειωθεί στο εγγύς μέλλον,θα ξοδέψουν τα χρήματα τους τώρα που τα χρήματα έχουν μεγαλύτερη αξία,κατά συνέπεια μειώνουν την''απόκρυψη'' και μειώνοντας τη ζήτηση τους για χρήματα.Αντιθέτως,εαν αναμένουν η τιμή του χρήματος να αυξηθεί,θα περιμένουν να ξοδέψουν τα χρήματα αργότερα,όταν θα έχουν μεγαλύτερη αξία κι η ζήτηση τους για μετρητά θ'αυξηθεί.Επομένως,η ζήτηση των ανθρώπων για χρηματικά διαθέσιμα,αυξάνεται και μειώνεται για τους καλούς και υγιείς λόγους.
Οι οικονομολόγοι σφάλλουν εαν θεωρούν ότι κάτι δεν πάει καλά όταν το χρήμα δεν έχει σταθερή,''ενεργή'' κυκλοφορία.Το χρήμα είναι μόνο χρήσιμο για την ανταλλακτική του αξία,αληθώς,αλλά δεν είναι μόνο χρήσιμα τη στιγμή της ανταλλαγής.Τα χρήματα είναι το ίδιο χρήσιμα όταν μένουν ''ανενεργά'' ως χρηματικά διαθέσιμα κάποιου.
Με το ίδιο σχήμα,της αναμονής βάσει του νόμου προσφοράς και ζήτησης,κάλλιστα θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι και τα...κλασματικά αποθέματα των εμπορικών τραπεζών που χειρίζονται ανταλλαγές υπερβάλλουσες των αποταμιεύσεων που έχουν σε αυτές οι άνθρωποι,διαχειρίζονται αυτές τις πιστώσεις αναλόγως της αναμονής ανάπτυξης ή ύφεσης της οικονομίας-επικαθορίζοντας την ευκαιρία για ανάπτυξη,δίνοντας νέα δάνεια-κεφάλαια σε όλο και περισσότερους.
Επομένως κι η προσφορά πιστώσεων εκ μέρους των τραπεζών,αυξάνεται ή μειώνεται για τους ''καλούς''λόγους.[τουλάχιστον σε περιβάλλον ύφεσης,δεν χορηγούν νέα δάνεια,μέχρι ν'αρχίσουν ν'αποπληρώνονται ομαλώς όσα έχουν ήδη δοθεί]
Η αναμονή για αύξηση ή μείωση του κόστους του χρήματος,δεν υπολογίζει τη κάλυψη βασικών αναγκών των ανθρώπων που δεν μπορούν ούτε να περιμένουν''αξόδευτες'',ούτε κι ''αποταμιευμένες.
Κι επιπλέον,σε περιβάλλον σταθερότητας-βεβαιότητας,τίποτα δεν εμποδίζει αυτόν τον καταναλωτή που ξέρει τι χρειάζεται και πόσο σταθερά θα συνεχίσει να πληρώνει γι'αυτό,να βάζει στην άκρη βάσει προγραμματισμού,μετρητά[και το ίδιο και τον πωλητή ή παραγωγό αγαθών.Αντίθετα,σε περιβάλλον αβεβαιότητας,κι εκεί όπου η κάθε χρηματική μονάδα αντιστοιχεί σε χρυσό ο οποίος λογίζεται παρόμοια όπως και τα άλλα παραγωγικά αγαθά,ο ιδιωτικός χρηματοκόπτης θα μπορεί κάλλιστα να χειραγωγεί αυτή τη τιμή της μονάδας,όπως ακριβώς κι ο παραγωγός προϊόντος μειώνει τη παραγωγή του για ν'αυξήσει τη τιμή πώλησης του,ή αντίθετα[κι αφού υποτεθεί ότι αυτά δεν θα γίνουν σε μια ελεύθερη αγορά ανταγωνισμού]κάποιος άλλος παραγωγός[ή και ο ίδιος,αναλόγως της φιλαργυρίας του]κρατήσει σταθερή ή αυξήσει τη παραγωγή του ώστε να μη χάσει μερίδια αγοράς.
Ολος ο χρυσός πρέπει να κρατηθεί στις ισορροπίες μετρητών των ανθρώπων.Το άθροισμα των χρηματικών διαθεσίμων είναι ταυτόσημο με τη συνολική προσφορά χρήματος στη κοινωνία.Κατά συνέπεια,ειρωνικά,εαν δεν υπήρχε η αβεβαιότητα του πραγματικού κόσμου,δεν θα μπορούσε να υπάρχει κανένα νομισματικό σύστημα.Σ'έναν κόσμο βεβαιότητας,κανένας δεν θα ήταν πρόθυμος να κρατήσει μετρητά,κι έτσι η ζήτηση για χρήματα στη κοινωνία θα έπεφτε συνεχώς,οι τιμές θα εκτοξεύονταν στα ύψη χωρίς τέλος κι οποιοδήποτε νομισματικό σύστημα θα κατέρρεε.
Σ'ένα κόσμο περισσότερης σταθερότητας[κι όχι φυσικά μόνιμης και προϋπολογισμένης στο κόστος της,βεβαιότητα που δεν μπορεί να υπάρξει μακροπρόθεσμα σε μια ελεύθερη αγορά],αυτός που θα είχε σταθερό εισόδημα και που οι τιμές των αγαθών που προτιμάει να καταναλώνει θα ήταν σταθερές με ελάχιστες αποκλίσεις για ικανό χρονικό διάστημα,θα μπορούσε κάλλιστα μέσω αυτού του προϋπολογισμένου προσωπικού του προϋπολογισμού,ν'αφήνει στην άκρη μετρητά,ακριβώς με την έννοια ότι τα χρήματα δεν είναι μόνο χρήσιμα για τη στιγμή της ανταλλαγής,αλλά χρήσιμα κι ανενεργά[κι όπου έτι περαιτέρω σε ποσότητα συγκεντρωμένα-αποταμιευμένα,μπορούν να καλύψουν στο μέλλον μιαν ώρα ανάγκης-ένα πάγκοινο ανθρώπινο κίνητρο υγείας,που σχετίζεται με τη πανταχού παρούσα,λόγω βιολογίας κι ανθρώπινης φύσης,-ή ν'αγοράσουν μελλοντικά ποιοτικότερα αγαθά,ταξίδια,σπίτι,αυτοκίνητο κ.λ.π.]
http://www.scribd.com/doc/35792354/%CE%A4%CE%AF-%CE%AD%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B5-%CE%B7-%CE%BA%CF%85%CE%B2%CE%AD%CF%81%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B1-%CF%87%CF%81%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CF%82
1.Οταν η κοινωνία επεκτείνεται πέρα απο μερικές οικογένειες,έχει ήδη τεθεί η βάση για την ανάδειξη του χρήματος
Κι όταν η οικονομία παγκοσμιοποιείται,τίθετε η ανάγκη για ένα ενοποιημένο σύστημα κοινών κανόνων που δεν νοθεύουν αυτή την απέραντη αγορά.Ελεύθερη αγορά και στο χρήμα σε συνθήκες επεκτατισμού της παγκοσμιοποίησης,πως δεν θα δώσει χώρο για αναξιοκρατικά συγκριτικά πλεονεκτήματα;
Μια συναλλαγή είναι μια συμφωνία μεταξύ Α και Β να μεταβιβαστούν αγαθά κι υπηρεσίες του ενός για τ'αγαθά και τις υπηρεσίες του άλλου.Προφανώς,κι οι δυο ωφελούνται γιατί οι αξίες που λαμβάνει ο καθένας απο τη συναλλαγή,είναι μεγαλύτερες απο αυτές που δίνει.Οταν ο Κρούσω π.χ.,ανταλλάσει ψάρι για ξυλεία,αξιολογεί τη ξυλεία που''αγοράζει''περισσότερο απο το ψάρι που''πουλάει'',ενώ ο Παρασκευάς,αντιθέτως,αξιολογεί το ψάρι περισσότερο απο τη ξυλεία.
Απο τον Αριστοτέλη ως τον Μαρξ,οι άνθρωποι πίστευαν ότι η συναλλαγή καταγράφει κάποιου είδους ισότητα αξίας.Στην πραγματικότητα,η συναλλαγή πραγματοποιούνταν μόνο επειδή το κάθε άτομο αξιολογούσε τα δυο προϊόντα με διαφορετική σειρά.
Επιβολή αναγκών και ισότιμη κάλυψη τους:Ο Κρουσώ ανταλλάσει ψάρι για ξυλεία,γιατί η ξυλεία θα του χρησιμεύσει για να φτιάξει μια καινούρια βάρκα[και σε επεκτεινόμενη αγορά,μια δεύτερη και τρίτη βάρκα]με την οποία θα πλεύσει στο νερό ώστε να ψαρέψει,κι ο Παρασκευάς που θα του''πουλήσει''ξύλα,θα ταίσει το στομάχι του.Η όποια αξιολόγηση του Παρασκευά,έγκειται στο με τι είδους τροφή θα ικανοποιήσει την πείνα του,ενώ για τον Κρουσώ αυτή η δυνατότητα δεν υπάρχει πάνω στο νησί,απουσία ποικιλομορφίας-καινοτομίας:Η βάρκα φτιάχνεται αποκλειστικά απο ξύλο.
Πολιτικά,Αριστοτέλης:Οταν η ανάγκη για βοήθεια απ'τους ξένους γινόταν όλο και μεγαλύτερη με τις εισαγωγές προϊόντων που οι άνθρωποι είχαν ΑΝΑΓΚΗ και τις εξαγωγές προϊόντων που ΠΛΕΟΝΑΖΑΝ,δημιουργήθηκε ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ η χρήση νομισμάτων,διότι τα πράγματα που ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΝ ΓΙΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΦΥΣΙΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ,δεν ήταν εύκολο να τα μεταφέρουν ώστε να τ'ανταλλάξουν.[2.Αντιπραγματισμός,Ρόθμπαντ:Η άμεση ανταλλαγή των χρήσιμων αγαθών κι υπηρεσιών,μόλις θ'αρκούσε να κρατήσει μια οικονομία επάνω απο το πρωτόγονο επίπεδο]
Συνεχίζει ο Ρόθμπαντ:Γιατί η συναλλαγή πρέπει να είναι τόσο παγκόσμια μεταξύ της ανθρωπότητας;Βασικά,λόγω της μεγάλης ποικιλίας στη φύση:η διαφορετικότητα των ανθρώπων κι η διαφορετικότητα των τόπων και των φυσικών πόρων.Κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικές ικανότητες και δεξιότητες,και κάθε κομμάτι γης έχει μοναδικές ιδιότητες και ξεχωριστές πηγές.
Οι διαφορετικές ικανότητες και δεξιότητες,οδηγούν αναγκαστικώς στην εκπλήρωση φυσικών αναγκών διαμέσου του άλλου,ο οποίος προσφέρει στον έτερο του αυτό που μόνος του ο ίδιος δεν είναι σε θέση να παράξει και να το χρησιμοποιήσει ταυτοχρόνως.Ακόμη όμως κι αν ήταν ένας πολυποίκιλος πολυπράγμων που τα κατάφερνε σε πολλά,θα είχε ανάγκη τους άλλους λόγω του ότι η πολυπραγματοσύνη απαιτεί μεγάλο διάστημα χρόνου και προσωπικής ενέργειας.
Και φυσικά όσο δικτυώνονται παγκοσμίως οι συναλλαγές των ανθρώπων,τόσο οι''ποικιλίες''σε προσωπικές δεξιότητες και φυσικούς πόρους,ομογενοποιούνται συγκλινόμενες:Ενας κανόνας χρυσού για το κυκλοφορούμενο χρήμα σε μια τέτοια παγκοσμιότητα,θα έδινε πλεονέκτημα στις χώρες που στο υπέδαφος τους φωλιάζει ευγενές μέταλλο.
[4.Τα οφέλη του χρήματος,Ρόθμπαντ:Με το χρήμα,τα προβλήματα αδιαιρετότητας και της''σύμπτωσης των επιθυμιών''που μάστιζαν την κοινωνία του αντιπραγματισμού εξαφανίστηκαν-οι βασικές επιθυμίες/ανάγκες είναι πάνδημες]
4.Πολλά βιβλία λένε ότι το χρήμα έχει διάφορες λειτουργίες:μέσο ανταλλαγής,λογιστική μονάδα,ή''μέτρηση της αξίας'',αποταμίευση της αξίας''κ.λ.π.Αλλά πρέπει να είναι σαφές ότι όλες αυτές οι λειτουργίες είναι απλά πορίσματα της μιας μεγάλης λειτουργίας:του μέσου ανταλλαγής.Επειδή ο χρυσός είναι ένα γενικό μέσο,είναι το πιο εμπορεύσιμο,μπορεί ν'αποθηκευθεί για να εξυπηρετήσει ως μέσο μελλοντικά,καθώς επίσης και στο παρόν,κι όλες οι τιμές να εκφράζονται στους όρους του.Επειδή ο χρυσός είναι το εμπορευματικό μέσο για όλες τις ανταλλαγές,μπορεί να χρησιμεύσει ως λογιστική μονάδα για παρούσες και αναμενόμενες μελλοντικές τιμές.Είναι σημαντικό ν'αντιληφθούμε ότι το χρήμα δεν μπορεί να είναι μια αφηρημένη λογιστική μονάδα ή απαίτηση,εκτός απο το μέτρο στ'οποίο εξυπηρετεί ως μέσο ανταλλαγής.
Οι τιμές εκφράζονται σε χρήμα,δεν μετριούνται απ'αυτό.
Μ.Φρίντμαν,Ελεγχος του χρήματος:Η Σκύλλα είναι η πίστη ότι ένας καθαρά αυτόματος κανόνας χρυσού είναι και εφικτός κι επιθυμητός,κι ότι θα έλυνε όλα τα προβλήματα της ενίσχυσης της οικονομικής συνεργασίας μεταξύ των ατόμων και των εθνών σ'ένα σταθερό περιβάλλον.Η Χάρυβδη είναι η πίστη ότι η ανάγκη προσαρμογής σε απρόβλεπτες συνθήκες απαιτεί την απόδοση εκτεταμένων διακριτικών εξουσιών σε μια ομάδα τεχνοκρατών,που συγκεντρώνονται σε μια''ανεξάρτητη''κεντρική τράπεζα ή σε κάποιο γραφειοκρατικό σώμα.Καμία απ'αυτές τις λύσεις δεν έχει αποδειχθεί ικανοποιητική στο παρελθόν,ούτε είναι πιθανό ν'αποδειχθεί τέτοια στο μέλλον.
Ρόθμπαντ:Μια κεντρική τράπεζα κι εμπορικές τράπεζες με''κλασματικά αποθέματα''οι οποίες διαχειρίζονται ανταλλαγές πέραν των αποταμιεύσεων που έχουν:Ως''επιχειρήσεις''είναι''εγγενώς χρεωκοπημένες''.Αυτήν την ευνοϊκή μοίρα την οφείλουν στο γεγονός πως έχουν πιστωτικούς λογαριασμούς στη κεντρική τράπεζα,μέσω της οποίας διαχειρίζονται λογιστικά τα χρέη τους:Παιχνίδι''πυραμίδας'' που επιτρέπει την πιστωτική επέκταση.
http://www.liberal.gr/arthro/30092/apopsi/sunenteuxi/mia-antisumbatiki-apopsi-gia-tin-europaiki-krisi.html
Θεωρώ πως η πιστωτική επέκταση,στο τέλος της ημέρας,δεν είναι τίποτ'άλλο απο μια ανταλλαγή assets.Τα κρατικά ομόλογα που βρίσκονται στα χέρια του ιδιωτικού τομέα,αντικαθίστανται με μηχανικό τρόπο απο τα υπερβάλλοντα αποθεματικά της ΕΚΤ,με αρνητικό επιτόκιο.Ο παγκόσμιος αντίκτυπος είναι,απλά,η μείωση του επιτοκίου που πληρώνουν τα κράτη στους ιδιώτες./J.Legras
5.H ελεύθερη αγορά θα επιλέξει ως κοινή μονάδα οποιοδήποτε μέγεθος του χρήματος-εμπορεύματος είναι το καταλληλότερο.Εαν ο λευκόχρυσος ήταν το χρήμα,θ'ανταλλασόταν πιθανώς ως κλάσμα μιας ουγγιάς,εαν ο σίδηρος χρησιμοποιούνταν,θα υπολογιζόταν σε λίβρες ή σε τόνους.Σαφώς,το μέγεθος δεν έχει σημασία για τον οικονομολόγο...
6.Δεν έχει καμιά πραγματική σημασία το σχήμα οποιουδήποτε μετάλλου σε οποιαδήποτε στιγμή...
Είναι αλήθεια,εντούτοις,ότι μερικά σχήματα είναι συχνά καταλληλότερα από άλλα.
Οποιοσδήποτε μετασχηματισμός απο μια μορφή σε άλλη κοστίζει σε χρόνο,προσπάθεια και άλλους πόρους.Η εργασία αυτή είναι μια δουλειά όπως οποιαδήποτε άλλη,κι οι τιμές γι'αυτήν την υπηρεσία καθορίζεται με τον συνηθισμένο τρόπο.
Πολλοί άνθρωποι πίστεψαν,την εποχή του χρυσού κανόνα,ότι τα νομίσματα ήταν πιο ''πραγματικά''χρήματα απο μια καθαρή χρυσή ''ράβδο''[ράβδοι,ψήγματα ή οποιαδήποτε άλλη μορφή].Είναι αλήθεια ότι τα νομίσματα είχαν ένα περιθώριο μεγαλύτερο απο τη ράβδο,αλλά αυτό δεν προκλήθηκε απο κάποια μυστηριώδη ιδιότητα των νομισμάτων,προήλθε απο το γεγονός ότι κοστίζει περισσότερο η κοπή νομισμάτων απο ράβδους απ'ότι το λιώσιμο ξανά των νομισμάτων σε ράβδους.Λόγω αυτής της διαφοράς,τα νομίσματα είχαν μεγαλύτερη αξία στην αγορά.
7.Τα ιδιωτικά νομισματοκοπεία μπορούν να εγγυηθούν ένα νόμισμα τουλάχιστον τόσο καλά όσο ένα κυβερνητικό νομισματοκοπείο.Φθαρμένα κομμάτια μετάλλου δεν θα γίνονταν αποδεκτά ως νόμισμα.Οι άνθρωποι θα χρησιμοποιούσαν τα νομίσματα εκείνων των νομισματοκοπείων με την καλύτερη φήμη για την καλή ποιότητα του προϊόντος.
Οι αντίπαλοι της ιδιωτικής νομισματοκοπής της καταλογίζουν ότι η απάτη θα ήταν διαδεδομένη.
Κοστίζει περισσότερο η κοπή απο ράβδους,τα μη φθαρμένα δηλαδή:Λόγω αυτής της διαφοράς κόστους,πιστωτές και δανειζόμενοι θα είχαν μεγάλο συμφέρον στη ''νόθευση''.Εαν το φάρμακο απέναντι σε αυτό ήταν ο έλεγχος ποιότητας[είτε με την επικουρία ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους,είτε μη τη''φήμη''],τα ολιγοπώλια θα ήταν δεδομένα,οπότε ξαναγυρνάμε σε μια άλλη μορφή ιδιωτικού μονοπωλίου:Κι όσο μικρότερος ο αριθμός των δανειστών,τόσο περισσότερο κινδυνεύουν να ''τσιμπηθούν''τα επιτόκια[ή ν'ανεβοκατεβαίνουν αναλόγως της προσφοράς χρήματος που είναι διαθέσιμη σε μια οικονομία:Ιδιωτικές ''αποκεντρωμένες'' τράπεζες δηλαδή...].
Ανταγωνισμός για τον Χάγιεκ είναι ουσιαστικά η διαδικασία διαμόρφωσης γνώμης σχετικά με το είναι καλύτερο και φθηνότερο,ώστε οι άνθρωποι ν'ανακαλύπτουν τις δυνατότητες-ευκαιρίες,οι οποίες δημιουργούν κίνητρα συμπεριφοράς για τους οικονομικούς παράγοντες.Και για το φθαρμένο που θα εξυπηρετεί,πιστωτές και δανειζόμενους στριμωγμένους οικονομικά,θα υπάρχει σίγουρα ζήτηση που θα ζητά την κάλυψη της απ'την ανάλογη προσφορά:Ανταγωνιστικότερα-διαφοροποιημένα επιτόκια που θα προκαλούν επίσης πληθώρα χρήματος κι η οποία θα πρέπει να καλυφτεί με τα ανάλογα μέταλλα,που κοστίζουν σε πόρους και χρόνο αλλά,επιπροσθέτως,που δεν θα πρέπει το κόστος παραγωγής τους να μεταφερθεί στο επιτόκιο δανεισμού:Οπότε,αυτή η''απάτη''θ'αναχαιτιστεί με ιδιωτικά ολιγοπώλια.
Αν το χρήμα συνίστατο αποκλειστικά σ'ένα υλικό εμπόρευμα αυτού του τύπου[χρυσός ή ασήμι],επί της αρχής δεν θα υπήρχε καμιά ανάγκη ελέγχου απο την κυβέρνηση.Η ποσότητα του χρήματος στην κοινωνία θα εξαρτιόταν απο το κόστος παραγωγής του νομισματικού εμπορεύματος αντί άλλων πραγμάτων.Οι αλλαγές στη ποσότητα του χρήματος θα εξαρτιόνταν απο αλλαγές στις τεχνικές συνθήκες παραγωγής του νομισματικού εμπορεύματος κι απο αλλαγές στη ζήτηση για χρήμα.Αυτό είναι ένα ιδανικό που εμπνέει πολλούς θιασώτες ενός αυτόματου κανόνα χρυσού.
Το θεμελιώδες ελάττωμα ενός πρότυπου εμπορεύματος,απο τη σκοπιά της κοινωνίας ως ολότητας,είναι ότι απαιτεί τη χρήση πραγματικών φυσικών πόρων για να αυξάνεται το απόθεμα χρήματος.Ανθρωποι πρέπει να δουλεύουν σκληρά για εξορύσσουν χρυσό στη Ν.Αφρική ώστε να τον ξαναθάβουμε εμείς σε κάποιο μέρος.Η αναγκαιότητα της χρήσης πραγματικών φυσικών πόρων για τη λειτουργία ενός πρότυπου εμπορεύματος,δίνει στους ανθρώπους ισχυρό κίνητρο να βρουν τρόπους για να επιτύχουν το ίδιο αποτέλεσμα χωρίς να χρησιμοποιούν αυτούς τους πόρους.Αν οι άνθρωποι δεχτούν ως χρήμα κομμάτια χαρτιού στα οποία είναι τυπωμένη η φράση''Υπόσχομαι να πληρώσω Χ μονάδες του πρότυπου εμπορεύματος'',αυτά τα κομμάτια χαρτιού μπορούν να πληρούν την ίδια λειτουργία με τα πραγματικά κομμάτια χρυσού και χρειάζονται πολύ λιγότερους πόρους για να παραχθούν.
Με λιγότερους πόρους και πιο εύκολα θα παράγονται τέτοια κομμάτια χαρτιά:Θα οδηγήσει σε ιδιωτική πίστωση κυκλοφορίας μορφής νομισμάτων με πιστοποιητικά ''χρυσαφένιων φρονημάτων'' που με τίποτα δεν θ'αντιστοιχούν στο 100% του συνολικού κυκλοφορούντος χρήματος.
Ενα τέτοιο αυτόματο σύστημα ιστορικά δεν έχει αποδειχθεί ποτέ εφικτό.Ετεινε ανέκαθεν ν'αναπτυχθεί στην κατεύθυνση ενός μεικτού συστήματος που περιείχε πιστωτικά στοιχεία,όπως τραπεζογραμμάτια και καταθέσεις ή κυβερνητικά γραμμάτια,μαζί με το νομισματικό εμπόρευμα.Κι αφ'ης στιγμής εισήχθησαν τα πιστωτικά στοιχεία,αποδείχθηκε δύσκολο ν'αποφευχθεί ο κυβερνητικός έλεγχος τους,έστω κι αν εκδόθηκαν αρχικά απο ιδιώτες...
Ενας λόγος της δυσκολίας είναι η παραχάραξη,την οποία ο Ρόθμπαντ αντικρούει ικανοποιητικά,μέσω του ανταγωνισμού που θα ξεχωρίσει τους παραχαράκτες απο τους αυθεντικούς χρυσοθήρες του χρυσού κανόνα.Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι ένας ανταγωνιστής που έχει έννομο συμφέρον να καταγγέλει έναν παραχαράκτη,θα λύσει αυτόματα και το πρόβλημα παραχάραξης,δεν μπορεί κανείς να εγγυηθεί την εξαφάνιση της ανάγκης απο μεγάλη μερίδα δανειζόμενων για άμεσο ρευστό,το οποίο με τη σειρά του θα οδηγήσει σίγουρα ένα ποσοστό αυτών των δανειζομένων-που δεν θα μπορούν να εξοφλήσουν το ποσό που δανείστηκαν σε προσυμφωνημένες καταληκτικές περιόδους,να δανειστούν επιπλέον προς εξόφληση/αναχρηματοδότηση προηγούμενου δανεισμού:Κι αυτός ο πειρασμός θα ερεθίζει και τους ιδιώτες πιστωτές
Φρίντμαν:Το πιστωτικό χαρτονόμισμα είναι ένα συμβόλαιο πληρωμής πρότυπου χρήματος.Συνήθως όμως,υπάρχει μεγάλο μεσοδιάστημα ανάμεσα στη σύναψη ενός τέτοιου συμβολαίου και στην εκπλήρωση του.Αυτό ενισχύει τη δυσκολία επιβολής της ισχύος του συμβολαίου κι επομένως τον πειρασμό της έκδοσης ψευδών συμβολαίων.Επιπλέον,αφ'ης στιγμής εισάγονται πιστωτικά στοιχεία,είναι σχεδόν ακατανίκητος ο πειρασμός και για την ίδια την κυβέρνηση[ή τους ιδιώτες]να εκδώσει πιστωτικό χαρτονόμισμα.
8.Η ''κατάλληλη'' προσφορά χρήματος
Ας υποθέσουμε,προς το παρόν,ότι μόνο ένα εμπόρευμα καθιερώνεται στην ελεύθερη αγορά ως χρήμα.Περαιτέρω ας υποθέσουμε ότι ο χρυσός είναι αυτό το εμπόρευμα[αν και θα μπορούσαμε να έχουμε πάρει το ασήμι,ή ακόμη και τον σίδηρο,εναπόκειται στην αγορά,όχι σ'εμάς,ν'αποφασίσει ποιο είναι το καλύτερο εμπόρευμα να χρησιμοποιηθεί ως χρήμα].Δεδομένου ότι το χρήμα είναι ο χρυσός,η συνολική προσφορά του χρήματος είναι το συνολικό βάρος του χρυσού που υπάρχει στην κοινωνία.
...Επειδή η αγορά θα επιλέξει διαρκή εμπορεύματα ως χρήμα κι επειδή το χρήμα δεν φθείρεται στο ποσοστό των άλλων εμπορευμάτων-αλλά υιοθετείται ως μέσο ανταλλαγής-το ποσοστό της νέας ετήσια παραγωγής προς το συνολικό απόθεμα θα τείνει να είναι αρκετά μικρή.Οι αλλαγές στο συνολικό απόθεμα χρυσού,συνεπώς,πραγματοποιείται γενικά πολύ αργά.
Ποιά''θα έπρεπε''να είναι η προσφορά του χρήματος;Ολα τα είδη των κριτηρίων έχουν τεθεί:ότι το χρήμα πρέπει να κινείται σύμφωνα με τον πληθυσμό...
Με την αύξηση του πληθυσμού,δεν θα πρέπει να συντονίζεται αναλόγως η προσφορά χρήματος,κι άρα το αντικρυσματικό απόθεμα του σε χρυσό;Ακόμη και το νεογέννητο,έχει ανάγκες που πρέπει να καλυφτούν,δηλαδή να αγοραστούν διαμέσου του μέσου ανταλλαγής:του χρήματος.Το''άφθαρτο''χρήμα δεν σημαίνει κι ότι δεν γεννιούνται και καινούριες ανάγκες που απαιτούν εξόρυξη περισσοτέρων μεταλλευμάτων.
Περισσότερα καταναλωτικά αγαθά σημαίνει υψηλότερο επίπεδο διαβίωσης για τον κόσμο.Περισσότερα κεφαλαιουχικά αγαθά σημαίνει διατήρηση και αύξηση του επιπέδου διαβίωσης στο μέλλον...
Και πως θα καλυφτεί αυτή η''νομοτελειακή''πρόοδος,για την οποία φυσικά και δεν μπορεί ν'αρνηθεί τη στοχοθεσιακή ελπίδα του ο Ρόθμπαντ,και για την οποία απαιτείται διατήρηση του''χρυσού''κανόνα;
Η ανακάλυψη ενός νέου,εύφορου εδάφους ή φυσικών πηγών υπόσχεται επίσης να προσθέσει στο επίπεδο διαβίωσης,στο παρόν και το μέλλον.
''Δεν θα πρέπει η κυβέρνηση να κρατήσει την προσφορά χρήματος σταθερή και ν'απαγορεύσει τη νέα εξόρυξη;''Η αντίρρηση αυτή αγνοεί ένα σημαντικό σημείο:ότι ο χρυσός δεν είναι μόνο χρήμα,αλλά είναι επίσης,αυταπόδεικτα,και προϊόν.Μια αυξημένη προσφορά χρυσού μπορεί να μην παρέχει οποιοδήποτε νομισματικό όφελος,αλλά παρέχει ένα μη νομισματικό όφελος-δηλ. αυξάνει την προσφορά χρυσού που χρησιμοποιείται στην κατανάλωση και στην βιομηχανική παραγωγή.Η εξόρυξη χρυσού επομένως δεν είναι καθόλου κοινωνική σπατάλη.
7.Ιδιωτική νομισματοκοπή
Οι πρωτοπόροι του μονοπωλίου της κυβερνητικής νομισματοκοπής ισχυρίζονται ότι το χρήμα είναι διαφορετικό απο τα άλλα αγαθά[ότι ισχυρίζεται κι ο...Ρόθμπαντ:Το χρήμα δεν χρησιμοποιείται,η λειτουργία του είναι να ενεργήσει ως μέσο συναλλαγής-να διευκολύνει τ'αγαθά και τις υπηρεσίες να ταξιδέψουν πιο γρήγορα απο το ένα άτομο στο άλλο.Και τα καλά αγαθά,διώχνουν τα''κακά'',βάσει της προσφοράς/ζήτησης-και μέχρι τη προσφορά ενός νέου/διαφοροποιημένου προϊόντος,το αγαθό το οποίο θα αντικατασταθεί εξ αυτού του καινούριου,θ'αποδειχτεί μακροπρόθεσμα ''τεχνητά υπερτιμημένο''εν σχέσει με το καινούριο προσφερόμενο],επειδή ο νόμος Gresham αποδεικνύει ότι το''κακό χρήμα διώχνει το καλό''απο την κυκλοφορία.Ως εκ τούτου,δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε την ελεύθερη αγορά για να εξυπηρετήσει το κοινό παρέχοντας καλό χρήμα.Αλλά αυτή η διατύπωση στηρίζεται σε μια παρερμηνεία αυτού του νόμου.Ο νόμος στην πραγματικότητα λέει ότι''τα χρήματα που ανατιμώνται τεχνητά απο την κυβέρνηση θα διώξουν απο την κυκλοφορία τεχνητά υποτιμημένα χρήματα''.
Υποθέστε,π.χ.,ότι υπάρχουν χρυσά νομίσματα μιας ουγγιάς στη κυκλοφορία.Προφανώς,στην ελεύθερη αγορά,τα φθαρμένα νομίσματα θα κυκλοφορούσαν μόνο στο 90% της αξίας των κανονικών νομισμάτων.Αν μη τι άλλο,θα είναι τα ''κακά'' νομίσματα που θα οδηγηθούν εκτός αγοράς.Αλλά υποθέστε τα κυβερνητικά διατάγματα ότι το καθένα πρέπει να μεταχειριστεί τα φθαρμένα νομίσματα όπως ίσα με τα νέα,φρέσκα νομίσματα,και πρέπει να τ'αποδεχθεί εξίσου στην πληρωμή των χρεών.Τι έχει κάνει στην πραγματικότητα η κυβέρνηση;Εχει επιβάλλει έλεγχο τιμής με εξαναγκασμό επί της ισοτιμίας μεταξύ των δύο τύπων νομίσματος.Επιμένοντας στην ονομαστική αξία,όταν τα φθαρμένα νομίσματα θα έπρεπε ν'ανταλλάσσονται με 10% έκπτωση,υπερτιμά τα φθαρμένα κι υποτιμά τα νέα νομίσματα.Συνεπώς,ο καθένας θ'ανταλλάσσει τα φθαρμένα νομίσματα και θα συσσωρεύει ή θα εξαγάγει τα νέα.
Το καλό χρήμα θα διώχνει το κακό με επιβάρυνση των φυσικών πόρων-για τους οποίους θ'αποφασίζει η αγορά,γιατί όχι βάζοντας στο παιχνίδι και επιπλέον πόρους/μεταλλεύματα.Αυτό το χρήμα θ'αντιστοιχεί σε απόθεμα χρυσού,το οποίο επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί κι ως προϊόν/αγαθό στη κατανάλωση[π.χ. χρυσαφικά]και στη βιομηχανία.Ο φθαρμένος χρυσός,για να μην ακολουθεί τη τακτική του κυβερνητικού μονοπωλίου της χρηματοκοπής που αποδίδει ίσες ισοτιμίες μεταξύ καινούριων και φθαρμένων νομισμάτων,θα πρέπει συνακόλουθα και να αποθέτει ποιότητα χρυσού που θα αντικατοπτρίζει τις διαφορές στην αξία λόγω της φθοράς των κυκλοφορούντων αποθεματικών του χρήματος,του χρυσού ή οιουδήποτε άλλου μεταλλεύματος,δηλαδή.
Αρα,ή μπαίνουν στο παιχνίδι και νέα μεταλλεύματα[που μπορεί ν'αποδειχτούν πιο ανθεκτικά ή όχι τόσο εμπορεύσιμα σαν αγαθά όσο το προηγούμενο αποθεματικό ευγενές μέταλλο],ή πάμε σε εξορύξεις επιπλέον φυσικών πόρων.
Ειδάλλως,καταλήγουμε στο αποτέλεσμα που θα είχε και το...κρατικό μονοπώλιο,με τη μόνη διαφορά ότι οι φθαρμένες ουγγιές χρυσού θ'αντιστοιχούν σε λιγότερη ανταλλακτική αξία χρήματος.
8. Η ''κατάλληλη''προσφορά χρήματος
Υποθέστε ότι μια τηλεόραση στοιχίζει τρεις χρυσές ουγγιές.''Η τιμή του χρήματος'',επομένως,είναι η ''αγοραστική δύναμη''της νομισματικής μονάδας-σε αυτή την περίπτωση,της ουγγιάς χρυσού.Μας λέει τι η ουγγιά μπορεί ν'αγοράσει σε μια συναλλαγή,ακριβώς όπως η χρηματική τιμή μιας τηλεόρασης μας λέει πόσα χρήματα απαιτούνται για τη συναλλαγή.
...Καμιά επιβαλλόμενη ποσότητα χρήματος δεν θα λειτουργήσει καλύτερα και η ελεύθερη αγορά θα καθορίσει τη παραγωγή χρυσού σύμφωνα με τη σχετική δυνατότητα της να ικανοποιήσει τις ανάγκες των καταναλωτών,όπως συμβαίνει με όλα τ'άλλα παραγωγικά αγαθά.
9.Το πρόβλημα της ''απόκρυψης''
Στη κριτική της νομισματικής ελευθερίας υπάρχει ο αρχαίος μπαμπούλας της''απόκρυψης''.Ο φιλάργυρος που συσσωρεύει αχρησιμοποίητο χρυσό στο κελάρι του ή αποθησαυρίζει-σταματώντας μ'αυτόν τον τρόπο την κυκλοφορία και το εμπόριο,προκαλώντας υφέσεις κι άλλα προβλήματα.Είναι πραγματικά η απόκρυψη μια απειλή;
Αρχικά,αυτό που απλά συμβαίνει είναι μια αυξανόμενη ζήτηση για τα χρήματα εκ μέρους του φιλάργυρου.Κατά συνέπεια,οι τιμές των αγαθών πέφτουν κι η αγοραστική δύναμη της ουγγιάς χρυσού αυξάνει.Δεν υπάρχει καμιά απώλεια στην κοινωνία,η οποία μεταφέρει μια μειωμένη ενεργή προσφορά κάποιων περισσότερο ''ισχυρών'' χρυσών ουγγιών.
Δεν υπάρχει καμιά απώλεια στην κοινωνία,εφόσον αυτή η κοινωνία αποτελείται μόνο απο...καταναλωτές,κι όχι απο εμπόρους,παραγωγούς αγαθών,επιχειρηματίες κ.λ.π.Και μάλιστα,η αυξημένη με τέτοιο τρόπο αγοραστική δύναμη των καταναλωτών,τους οδηγεί και τους ίδιους στην...''αποθησαύριση''-απόκρυψη,κράτηση μετρητών.
Δεν υπάρχει τίποτα παράλογο για τους ανθρώπους στο να επιθυμούν περισσότερα ή λιγότερα χρήματα στα διαθέσιμα τους.Γιατί οι άνθρωποι κρατούν χρηματικά διαθέσιμα;Υποθέστε ότι όλοι μας είμαστε σε θέση να προβλέψουμε το μέλλον με απόλυτη βεβαιότητα.Σ'αυτήν τη περίπτωση,κανένας δεν θα χρειαζόταν να κρατήσει χρηματικά διαθέσιμα στο χέρι.Ο καθένας θα ήξερε ακριβώς πόσο θα ξοδέψει και πόσο εισόδημα θα λάβει,σε κάθε μελλοντική χρονική στιγμή.Θα δάνειζε το χρυσό του ώστε να κάνει τις πληρωμές για τα έξοδα του τη χρονική στιγμή που πρέπει.Αλλά φυσικά,ζούμε αναγκαστικά σ'έναν κόσμο αβεβαιότητας.Οι άνθρωποι δεν ξέρουν ακριβώς τι θα τους συμβεί ή τι μελλοντικά εισοδήματα ή κόστος θα έχουν.Οσο πιο αβέβαιοι και φοβισμένοι είναι,τόσο περισσότερα χρηματικά διαθέσιμα θα θελήσουν να κρατήσουν.
Ενας ακόμη λόγος για παρακράτηση μετρητών,είναι επίσης μια λειτουργία του πραγματικού κόσμου της αβεβαιότητας.Εαν οι άνθρωποι αναμένουν η τιμή του χρήματος να μειωθεί στο εγγύς μέλλον,θα ξοδέψουν τα χρήματα τους τώρα που τα χρήματα έχουν μεγαλύτερη αξία,κατά συνέπεια μειώνουν την''απόκρυψη'' και μειώνοντας τη ζήτηση τους για χρήματα.Αντιθέτως,εαν αναμένουν η τιμή του χρήματος να αυξηθεί,θα περιμένουν να ξοδέψουν τα χρήματα αργότερα,όταν θα έχουν μεγαλύτερη αξία κι η ζήτηση τους για μετρητά θ'αυξηθεί.Επομένως,η ζήτηση των ανθρώπων για χρηματικά διαθέσιμα,αυξάνεται και μειώνεται για τους καλούς και υγιείς λόγους.
Οι οικονομολόγοι σφάλλουν εαν θεωρούν ότι κάτι δεν πάει καλά όταν το χρήμα δεν έχει σταθερή,''ενεργή'' κυκλοφορία.Το χρήμα είναι μόνο χρήσιμο για την ανταλλακτική του αξία,αληθώς,αλλά δεν είναι μόνο χρήσιμα τη στιγμή της ανταλλαγής.Τα χρήματα είναι το ίδιο χρήσιμα όταν μένουν ''ανενεργά'' ως χρηματικά διαθέσιμα κάποιου.
Με το ίδιο σχήμα,της αναμονής βάσει του νόμου προσφοράς και ζήτησης,κάλλιστα θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι και τα...κλασματικά αποθέματα των εμπορικών τραπεζών που χειρίζονται ανταλλαγές υπερβάλλουσες των αποταμιεύσεων που έχουν σε αυτές οι άνθρωποι,διαχειρίζονται αυτές τις πιστώσεις αναλόγως της αναμονής ανάπτυξης ή ύφεσης της οικονομίας-επικαθορίζοντας την ευκαιρία για ανάπτυξη,δίνοντας νέα δάνεια-κεφάλαια σε όλο και περισσότερους.
Επομένως κι η προσφορά πιστώσεων εκ μέρους των τραπεζών,αυξάνεται ή μειώνεται για τους ''καλούς''λόγους.[τουλάχιστον σε περιβάλλον ύφεσης,δεν χορηγούν νέα δάνεια,μέχρι ν'αρχίσουν ν'αποπληρώνονται ομαλώς όσα έχουν ήδη δοθεί]
Η αναμονή για αύξηση ή μείωση του κόστους του χρήματος,δεν υπολογίζει τη κάλυψη βασικών αναγκών των ανθρώπων που δεν μπορούν ούτε να περιμένουν''αξόδευτες'',ούτε κι ''αποταμιευμένες.
Κι επιπλέον,σε περιβάλλον σταθερότητας-βεβαιότητας,τίποτα δεν εμποδίζει αυτόν τον καταναλωτή που ξέρει τι χρειάζεται και πόσο σταθερά θα συνεχίσει να πληρώνει γι'αυτό,να βάζει στην άκρη βάσει προγραμματισμού,μετρητά[και το ίδιο και τον πωλητή ή παραγωγό αγαθών.Αντίθετα,σε περιβάλλον αβεβαιότητας,κι εκεί όπου η κάθε χρηματική μονάδα αντιστοιχεί σε χρυσό ο οποίος λογίζεται παρόμοια όπως και τα άλλα παραγωγικά αγαθά,ο ιδιωτικός χρηματοκόπτης θα μπορεί κάλλιστα να χειραγωγεί αυτή τη τιμή της μονάδας,όπως ακριβώς κι ο παραγωγός προϊόντος μειώνει τη παραγωγή του για ν'αυξήσει τη τιμή πώλησης του,ή αντίθετα[κι αφού υποτεθεί ότι αυτά δεν θα γίνουν σε μια ελεύθερη αγορά ανταγωνισμού]κάποιος άλλος παραγωγός[ή και ο ίδιος,αναλόγως της φιλαργυρίας του]κρατήσει σταθερή ή αυξήσει τη παραγωγή του ώστε να μη χάσει μερίδια αγοράς.
Ολος ο χρυσός πρέπει να κρατηθεί στις ισορροπίες μετρητών των ανθρώπων.Το άθροισμα των χρηματικών διαθεσίμων είναι ταυτόσημο με τη συνολική προσφορά χρήματος στη κοινωνία.Κατά συνέπεια,ειρωνικά,εαν δεν υπήρχε η αβεβαιότητα του πραγματικού κόσμου,δεν θα μπορούσε να υπάρχει κανένα νομισματικό σύστημα.Σ'έναν κόσμο βεβαιότητας,κανένας δεν θα ήταν πρόθυμος να κρατήσει μετρητά,κι έτσι η ζήτηση για χρήματα στη κοινωνία θα έπεφτε συνεχώς,οι τιμές θα εκτοξεύονταν στα ύψη χωρίς τέλος κι οποιοδήποτε νομισματικό σύστημα θα κατέρρεε.
Σ'ένα κόσμο περισσότερης σταθερότητας[κι όχι φυσικά μόνιμης και προϋπολογισμένης στο κόστος της,βεβαιότητα που δεν μπορεί να υπάρξει μακροπρόθεσμα σε μια ελεύθερη αγορά],αυτός που θα είχε σταθερό εισόδημα και που οι τιμές των αγαθών που προτιμάει να καταναλώνει θα ήταν σταθερές με ελάχιστες αποκλίσεις για ικανό χρονικό διάστημα,θα μπορούσε κάλλιστα μέσω αυτού του προϋπολογισμένου προσωπικού του προϋπολογισμού,ν'αφήνει στην άκρη μετρητά,ακριβώς με την έννοια ότι τα χρήματα δεν είναι μόνο χρήσιμα για τη στιγμή της ανταλλαγής,αλλά χρήσιμα κι ανενεργά[κι όπου έτι περαιτέρω σε ποσότητα συγκεντρωμένα-αποταμιευμένα,μπορούν να καλύψουν στο μέλλον μιαν ώρα ανάγκης-ένα πάγκοινο ανθρώπινο κίνητρο υγείας,που σχετίζεται με τη πανταχού παρούσα,λόγω βιολογίας κι ανθρώπινης φύσης,-ή ν'αγοράσουν μελλοντικά ποιοτικότερα αγαθά,ταξίδια,σπίτι,αυτοκίνητο κ.λ.π.]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου