Ο δικηγόρος του διαβόλου

 

Ο Κέβιν Λόμαξ ανερχόμενος δικηγόρος,δεν έχει χασει μεχρι σήμερα υπόθεση.Αυτό το ρεκόρ του 64-0 τον κάνει να δεχτεί μια δελεαστική πρόταση από ενα απο τα πιο διάσημα και ιστορικά γραφεία της Νεας Υόρκης.Η δουλειά όμως που δέχεται,δεν είναι αυτή[είμαι το χέρι κάτω απ'τη φούστα της Μόνα Λίζα] που ακριβώς δέχεται...

Σε αυτο το μοντέρνο γοτθικό θρίλερ,Ο Κιανου Ριβς ενσαρκώνει τον αχόρταγο Λομαξ[ματαιοδοξία,η αγαπημένη μου αμαρτία],ενώ ο Αλ Πατσίνο είναι ο ιδρυτής του γνωστού δικηγορικού γραφείου που γνωρίζει πως υπάρχουν υποθέσεις για να κερδηθούν αλλά και ψυχές για να...πουληθούν!Τώρα η ζωή του Λόμαξ κι η γυναίκα του Σαρλίζ Θερόν κι η ψυχή του είναι σε κίνδυνο.Βρέθηκε σε μια δουλειά που θύμιζε τον επίγειο παράδεισο,όμως η δουλειά αυτή οδηγεί κατευθείαν στη κόλαση,γιατί σε αυτήν την υπόθεση ο Διάβολος θα πει την τελευταία λέξη[ματαιοδοξία,η αγαπημένη μου αμαρτία].

63η υπόθεση για τον Λόμαξ που υπερασπίζεται έναν καθηγητή κατηγορούμενο για ασέλγεια σε ανήλικη μαθήτρια του.Την ώρα που η μαθήτρια καταθέτει πως ακριβώς έγινε η επαίσχυντη πράξη,ο Λόμαξ παρατηρεί τον πελάτη του να...αυνανίζεται κάτω απ'την έδρα του κατηγορούμενου!

Ζητά διακοπή και πηγαίνει στη τουαλέτα να ρίξει λίγο νερό να συνέλθεί απ'τις τύψεις συνειδήσεως.Εκεί βρίσκει ''μεταμφιεσμένο'' τον Πατσίνο σε ρόλο δημοσιογράφου να τον πικάρει για το αήττητο ρεκόρ που ήρθε η ώρα να σπάσει-ο Λόμαξ γυρίζει φουρκισμένος κι αγορεύει,παρουσιάζοντας στοιχεία για την αντιπάθεια που έτρεφε το θύμα για τον καθηγητή του,λόγω των χαμηλών επιδόσεων της στο μάθημα του καθηγητή.Ο καθηγητής αθωώνεται κα τα υπόλοιπα είναι μια ονειρική/φαντασιακή μελλοντική ιστορία.

Οταν ο Λόμαξ ξυπνά απ'τον φαντασιακό του λήθαργο πάνω απ'τον νιπτήρα της τουαλέτας,ξέρει πλέον τι πρέπει να κάνει-να παραιτηθεί απ'την υπεράσπιση του πελάτη του εν μέσω δίκης.Δεν παραιτείται όμως ο Πατσίνο που σε μορφή δημοσιογράφου ξανά,ζητά και κλείνει μια συνέντευξη με τον ανερχόμενο δικηγόρο που έχασε την πρώτη του υπόθεση λόγω ηθικών τύψεων συνειδήσεως ώστε να μην αμαυρωθεί το προφίλ του αήττητου αλλά αντίθετα να ενισχυθεί,με σκοπό η δελεαστική πρόταση του γραφείου της Νέας Υόρκης να ξαναγίνει.

Σε ποιόν όμως?Στον ίδιο τον Λόμαξ ή στη γυναίκα του Σαρλίζ Θερόν που ίσως δελεαστεί και δεχτεί την πρόταση που δεν θα δεχόταν πλέον ο Λομαξ?Και πως θα γίνει πιστευτός ο Λόμαξ στην απόρριψη της πρότασης που γνωρίζει που θα καταλήξει,χωρίς η γυναίκα του να τον περάσει για αφιλόδοξο τρελό...?

https://www.youtube.com/watch?v=40hHA9n4C2o

Η πολυάριθμη μεσαία τάξη ως σταθεροποιητικός παράγων μεσότητας μεταξύ πολύ πλουσίων και πολύ φτωχών

 

Το ''κύριον'' της πόλεως

Αν οι φτωχοί,επειδή είναι οι περισσότεροι αριθμητικά,μοιράζονται τις περιουσίες των πλουσίων,αυτό δεν είναι άδικο? ''Καθόλου μα τον Δία'' ,θ'απαντούσε κάποιος,αν αυτό είναι απόφαση του σώματος που έχει την κυρίαρχη εξουσία.Αφού δημευθούν όλα κι οι περισσότεροι μοιραστούν τα πλούτη των λιγότερων,είναι φανερό ότι καταστρέφουν την πόλη.

...Η άποψη ότι το πλήθος πρέπει να έχει την κυρίαρχη εξουσία παρά οι άριστοι κι οι λίγοι,θα φαινόταν αποδεκτή με αρκετή δόση αλήθειας ίσως αλλά με κάποιες ενστάσεις.Γιατί οι πολλοί,αν και ξεχωριστά  καθένας τους δεν είναι σπουδαίος άντρας,ενδέχεται όταν συγκεντρωθούν,να είναι καλύτεροι απ'τον άριστο,όχι βέβαια ο καθενας χωριστά αλλά ως σύνολο,όπως ακριβώς συμβαίνει να είναι ανώτερα τα δείπνα που γίνονται με την συνεισφορά όλων όσοι συμμετέχουν,από εκείνα που γίνονται με τη συνεισφορά ενός μόνο ανθρωπου.

Καθώς είναι πολλοί,ο καθένας διαθέτει κάποια λίγη αρετή και φρόνηση,κι έτσι ενωμένοι οι πολλοί παρουσιάζονται σαν ένας άνθρωπος με πολλά πόδια και χέρια και με πολλές αισθησεις κι επομένως με ανάλογο ήθος και διάνοια.Γι'αυτό συνάγουν ασφαλέστερα συμπεράσματα οι πολλοί για τα μουσικά και τα ποιητικά έργα.Γιατί οι άνθρωποι  στη διαφορετικότητα τους κρίνουν διαφορετικό μέρος του έργου,στο σύνολο τους όμως κρίνουν το σύνολο του έργου.

...Οι πολλοί ως σύνολο στις συνελεύσεις αντιλαμβάνονται ικανοποιητικά τα πράγματα κι έχοντας επαφή με τους καλύτερους ωφελούν τις πόλεις τους.

...Ακόμη όμως κι όταν ορισμένα άτομα έχουν κάποια γνώση για μερικά έργα και τέχνες,η γνώση τους υπολείπεται εκείνη των ειδικών.Επομένως,σύμφωνα με το επιχείρημα αυτό,δεν θα ήταν σωστό το πλήθος να έχει κυριαρχικά δικαιώματα ούτε στις αρχαιρεσίες ούτε και στον έλεγχο των πολιτικών.

Ομως για ορισμένα πράγματα ή πράξεις δεν είναι ο κατασκευαστής ο μοναδικός και καλύτερος κριτής,αλλά μπορούν να κρίνουν τα έργα του και μη ειδικοί στη τέχνη του.Για παράδειγμα ένα σπίτι δεν το κρίνει μόνο ο κατασκευαστής αλλά καλύτερα το κρίνει ο χρήστης του και το χρησιμοποιεί ο οικονόμος.Επίσης το πηδάλιο του πλοίου το κρίνει καλύτερα ο πλοίαρχος απ'τον κατασκευαστή του και τα φαγητά του συμποσίου ο συνδαιτυμόνας κι όχι ο μάγειρας.

Αριστοτέλης για άμεση και αντιπροσωπευτική δημοκρατία

 

Στο τρίτο βιβλίο των Πολιτικών το βασικό ζητούμενο είναι να οριστεί το πολίτευμα ως προς τη φύση και τις μορφές του.Για ν'απαντηθεί όμως,λέει ο Αριστοτέλης,χρειάζεται ν'απαντηθούν προηγουμένως τα ερωτήματα τι είναι πολίτης και τι είναι πόλη.Ετσι,το ερώτημα για τον πολίτη εγκιβωτίζει τα δυο άλλα ερωτήματα για την πόλη και το πολίτευμα.Το πολίτευμα είναι σε θέση να το ορίσει επαρκώς ο Αριστοτέλης,αφού πρώτα ορίσει εκ νέου την πόλη,ο ορισμός της οποίας προϋποθέτει τον ορισμό του πολίτη/Πηνελόπη Τζιώκα- Ευαγγέλου

Επειδή η πόλη ανήκει στα σύνθετα πράγματα,οπως ακριβώς και κάθε άλλο πράγμα που είναι μια ολότητα αποτελούμενη από πολλά μερη,γίνεται φανερό ότι προηγείται η έρευνα για τον πολίτη,γιατί η πόλη αποτελείται από ένα πλήθος πολιτών.Συνεπώς,οφείλουμε να ερευνήσουμε ποιον πρέπει ν'αποκαλούμε πολίτη και ποιά είναι η φύση του πολίτη.

...Πολίτης με την ακριβέστερη σημασία της λέξης,ορίζεται κάποιος με βάση κυρίως το δικαίωμα του να μετέχει στη δικαστική και πολιτική εξουσία και με τίποτε άλλο.

...Με ποια κριτήρια υποχρεωνόμαστε να θεωρήσουμε την πόλη μια κι ενιαία?Οχι βέβαια με κριτήρια τα τείχη.

...Αν πάλι η πόλη είναι πράγματι κάποιο είδος κοινωνίας και υφίσταται ως κοινωνία πολιτών στη βάση μιας πολιτειακής οργάνωσης,τότε με λογικη αναγκαιότητα η πόλη δεν θα παρέμενε η ίδια,εφόσον μεταβάλλεται το πολίτευμα ως προς το είδος του και διαφοροποιείται.Κατ'αναλογία λέμε ότι ο χορός είναι διαφορετικός,πότε κωμικός και πότε τραγικός,αν κι οι άνθρωποι που τον αποτελούν είναι πολλές φορές οι ίδιοι.

Οι αρετές του πολίτη ως άρχοντα και ως αρχόμενου

Οπως ακριβώς ο ναυτικός αποτελεί μέλος του πληρώματος,το ίδιο ισχύει και για τον πολίτη.Αν και τα μέλη του πληρώματος δεν έχουν την ίδια αρμοδιότητα[ενας είναι κωπηλάτης,άλλος κυβερνητης,άλλος τιμονιέρης κ.λ.],γίνεται φανερό ότι ο ακριβής χαρακτηρισμός του καθενα συμπίπτει με την ειδικότητα του,όλοι όμως διέπονται το ίδιο από ένα κοινό γνώρισμα.Γιατί η ασφαλή ναυτιλία εξαρτάται απ'όλους αυτούς κι ο καθένας χωριστά αυτό επιθυμεί.

...Υπάρχουν περισσότερα είδη δούλων αφού κι οι εργασίες τους είναι περισσότερες.Ενα μέρος αυτών των έργασιών εκτελούν οι χειρώνακτες.Σε αυτούς συγκαταλέγεται και κάθε ανειδικευτος εργάτης.Γ'αυτόν τον λόγο σε μερικές πόλεις δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής στην εξουσία οι τεχνίτες παλιά,πριν εμφανιστεί το τελευταίο είδος δημοκρατίας.

...Δεν είναι δυνατόν να ασκεί κανείς σωστά την εξουσία,αν δεν την έχει υποστεί πρώτα.Ακριβώς αυτή είναι η αρετή του πολίτη,η γνωση δηλαδή και των δύο διαστάσεων της εξουσίας που αφορά ελεύθερους ανθρώπους.

...Ομως η άριστη πόλη δεν θα καταστήσει πολίτη τον εργάτη.Οσοι καταγίνονται με τέτοιες ασχολίες άμεσου βιοπορισμού,εργάζονται για χάρη ενός προσώπου κι είναι δούλοι.Εφόσον όμως παρέχουν στο σύνολο αυτού του είδους τις υπηρεσίες τους,είναι εργάτες και θήτες.

Κι αφού είναι τέτοιοι που είναι και δεν έχουν θεωρητικά τον ελεύθερο χρόνο να μορφωθούν και να νοιαστούν για κάτι άλλο πλην απο το μεροκάματο τους μεροδούλι μεροφάι,πως θα συμμετέχουν έχοντας το δικαίωμα να παρευρίσκονται στις εκκλησίες του δήμου?Οπως ακριβώς σε ένα καράβι όλοι δέχονται κι εκτελούν διαταγές με σκοπό την ασφαλή πλοήγηση τους απ'τον καπετάνιο μέχρι τον τελευταίο κωπηλάτη,γίνονται εν τοις πράγμασι άρχοντες και αρχόμενοι-χώρια που δεν χρειάζεται να βρίσκονται καθημερινώς στην εκκλησία του δήμου ή μπορούν να στέλνουν αντιπροσώπους των ειδικοτήτων τους.

Αντιθέτως θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι οι ''άεργοι'' αριστοκράτες δεν έχουν το απόλυτο δικαίωμα στο άρχειν με μόνο τους προνόμιο τον ελεύθερο τους χρόνο που δεν είναι απαραίτητο να τους ωθεί στη θεωρητική μόρφωση αλλά και στις ''ακολασίες'' του άλογου μέρους της ''ψυχής'',ούτε και να μην πέφτουν θύματα δημαγωγών που καταστρέφουν τις δημοκρατίες καταντώντας τες οχλοκρατικές.

Οπως και να'χει,απο εδώ έχουμε την εμφάνιση γονιμοποιών σπερμάτων της αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας αλλά και την αλλοτρίωση του εργάτη που χρησιμοποίησε ο Μαρξ.

Αισώπου μύθοι

 

-Τα αγαθά και τα κακά

Τα κακά έδιωξαν τα αγαθά απ'τη Γη,επειδή τάχα αυτά ήταν αδύναμα.Τα αγαθά έφτασαν τελικα στον ουρανό κοντά στον Δία,τον οποίο μάλιστα ρώτησαν πως είναι δυνατόν να μην είναι αυτά κοντά στους ανθρώπους.Ο Δίας τους απάντησε πως δεν μπορούν να είναι όλα μαζί συνεχώς με τους ανθρώπους,αλλά να κατεβαίνει το καθένα ξεχωριστά.Γι'αυτό τον λόγο τα κακά από τη μία,ταλαιπωρούν τους ανθρώπους διαρκώς αφού βρίσκονται πάντα κοντά τους,ενώ απ'την άλλη τα αγαθά επισκέπτονται τους ανθρώπους πιο αραιά,αφού κατεβαίνουν απ'τον ουρανό.

Απ'τον ουρανό κατεβαίνουν και δυνατοί κεραυνοί και μανιασμένες βροχές για να εμφανιστεί μετά το ουράνιο τόξο.

-Ο πωλητής αγαλμάτων

Κάποιος,αφού κατασκεύασε ένα ξόανο του Ερμή,το έφερε στην αγορά να το πουλήσει.Επειδή κανένας δεν ενδιαφερόταν να το αγοράσει και θέλοντας να προσελκύσει πελάτες,διαλαλούσε πως πουλάει θεό που ευεργετεί και χαρίζει κέρδη.Ενας απ'αυτόύς που βρίσκονταν εκεί κοντά είπε στον πωλητή:''Μα πως είναι δυνατόν να τον πουλάς,αφού έχει τέτοια προσόντα,ενώ θα μπορούσες εσύ ν'απολαύσεις τα καλά που προσφέρει?'' Αυτός τότε του αποκρίθηκε πως ο ίδιος επιθυμεί γρήγορα κέρδη,ενώ το ξόανο του θεού συνηθίζει να τα δίνει αργά.

Η μαλακία του πωλητή ήταν η τεμπελιά του-έπρεπε να έχει κατασκευάσει δύο τέτοια αγάλματα...

Αποφθέγματα Δαλαϊ Λαμα

 

-Η ευτυχία είναι κομμάτι της χαράς

-Είμαστε ευαίσθητα όντα κι εξαιτίας αυτής της αδυναμίας μας,αναζητούμε το νόημα της πραγματικής χαράς

-Το πείραγμα είναι σημάδι οικειότητας και φιλίας,οταν ξέρει κανείς ότι υπάρχει μια δεξαμενή τρυφερότητας απ'την οποία πίνουμε,σαν αστεία κι ατελή όντα που είμαστε

-Οταν κανείς επιδιώκει την ευτυχία,δεν πρόκειται να την βρει.Είναι άπιαστη.Δεν θα βρεις τίποτα αν αφήσεις στην άκρη τα πάντα για ν'αναζητήσεις την ευτυχία.

-Αν κανείς επιδοθεί στην αναζήτηση της ευτυχίας,το μόνο που θα καταφέρει είναι να στραφεί προς τον εαυτό του

-Οι μητέρες ξέρουν ότι θα πονέσουν στη γέννα,όμως δεν κάνουν πίσω.Ακόμα και μετά τον πιο επώδυνο τοκετό,η χαρά μιας μητέρας δεν περιγράφεται όταν δει το σπλάχνο της.Αυτό μας δείχνει ότι η χαρά μπορεί να διαδεχτεί την αφόρητη οδύνη

-Οταν κανείς ενδιαφέρεται και προσφέρει στους άλλους,αναπόφευκτα θα νιώσει χαρά.Αυτός είναι ο σώφρων εγωισμός

Αν κι ο βουδισμός ''προστάζει'' τον μηδενισμό του εγώ μας,ο Δαλάι είναι αρκετά έξυπνος να μιλήσει για εγωισμό σε βιβλίο που απευθύνεται σε ''δυτικούς''-και η κοινοτιστική χρηστοήθεια παραπέμπει άλλωστε στην βιώσιμη ικανοποίηση των αναγκών και των επιθυμιών των χρηστών της,αφήνοντας στον αέρα την ηχώ μιας ''ανατολίτικης'' φατριαστικής απήχησης:Ενα άτομο είναι άτομο μέσα από άλλα άτομα...

-Η καλλιέργεια της προσωπικής χαράς κι ευτυχίας,δεν ωφελεί μόνο το άτομο αλλά και το σύνολο

-Αν είναι να δημιουργήσω σχέσεις στη βάση της ετερότητας μου-ως Θιβετανός,βουδιστής κ.λπ.-τότε είναι σαν να υψώνω τείχη γύρω μου

-Η αναζήτηση της ευτυχίας μέσω των αισθήσεων,μοιάζει με το σβήσιμο της δίψας με αλατόνερο.Να μην τρώμε απο λαιμαργία.Να τρώμε όσο χρειάζεται για την επιβίωση.Η τροφή προς θρέψη του σώματος δεν χρειάζεται να στερεί την απόλαυση και την ικανοποίηση της αισθητηριακής εμπειρίας

Μην φρικάρετε:δεν θα συμβουλεύσει να κάνουμε σεξ μόνο για...τεκνοποίηση

-Χωρίς εμπιστοσύνη δεν υπάρχει φιλία,παρά μόνο εκμετάλλευση κι υστεροβουλία

-Φθονούμε τους ανωτέρους μας,ανταγωνιζόμαστε τους όμοιους μας και περιφρονούμε τους κατώτερους

Και μετά παριστάνουμε τα θύματα ψάχνοντας για γλυκερά άλλοθι

-Η ανάγκη μας να νιώσουμε πως είμαστε καλύτεροι απ'τους άλλους,προέρχεται απ'την επίμονη αίσθηση ότι μειονεκτούμε μπροστά τους

-Οταν ο πόνος δεν έχει νόημα ή σημασία,πληγωνόμαστε.Οταν βρούμε όμως έστω κι ένα ίχνος νοήματος ή εξιλέωσης,τότε ο πόνος μας ενδυναμώνει

-Η μεγαλοψυχία απαιτεί το δύσκολο έργο της απομάκρυνσης των εμποδίων με την υποχώρηση

-Οταν δίνουμε στους άλλους,κανονικά θα έπρεπε να αφαιρούμε από εμάς.Ομως δίνοντας,κάνουμε τελικά χώρο για να λάβουμε

-Το μυστικό της ελευθερίας μας μπορεί να κρύβεται στην επέκταση της χρονικής διάρκειας της παύσης που μεσολαβεί μεταξύ δράσης κι αντίδρασης ή κινήτρου και ανταπόκρισης.Ο διαλογισμός φαίνεται ότι αυξάνει το διάστημα προς όφελος μας και μας βοηθά ν'αποφασίσουμε τον τρόπο με τον οποίο θα ενεργήσουμε

Φαστ φουντ δυτικοί

-Με τον νου μας δημιουργούμε τον κόσμο μας/Βουδας

-Η αλαζονεία είναι ένα προϊόν σύγχυσης που εκδηλώνεται μεταξύ των προσωρινών ρόλων της προσωπικότητας και της θεμελιώδους ταυτότητας μας

-Η ελευθερία δεν κοστίζει όσο η καταδυνάστευση...

Σπαρτη και ολιγανθρωπία πολιτών

 

...Ουτε ένα πλήγμα δεν μπόρεσε να υπομείνει η Σπάρτη[Λεύκτρα/371 π.Χ.],καταστράφηκε όμως από ολιγανθρωπία.Στη διόρθωση της ανισότητας είναι κι ο νόμος σχετικά με την τεκνοποιία.Διότι ο νομοθέτης,επειδή θέλει να είναι όσο γίνεται πιο πολυάριθμοι οι Σπαρτιάτες,ενθαρρύνει τους πολίτες ν'αποκτήσουν όσο το δυνατόν περισσότερα παιδιά.Κι έχουν νόμο οι Σπαρτιάτες που απαλλάσσει απ'την στρατιωτική θητεία αυτόν που έχει τρεις γιους,ενώ αυτόν που έχει τέσσερις τον απαλλάσσει απ'τους φόρους.Είναι βεβαιως φανερό ότι όσο αυξάνεται ο πληθυσμός κι η γη είναι χωρισμένη κατ'αυτόν τον τρόπο[η γη στα χερια λίγων ανθρώπων με τα δύο πέμπτα να είναι σε γυναίκες λόγω προίκας που φυσιολογικά μεταβιβαζόταν στους απογόνους-μαλθουσιανός με αιτία εδώ ο Αριστοτέλης],αναγκαστικά οι φτωχοί θα πληθύνουν.

Πάσχουν όμως και οι σχετικές ,με τον θεσμό των εφόρων ρυθμίσεις.Διότι αυτός ο φορέας εξουσίας αποφασίζει για σημαντικές υποθέσεις,όμως μέλος του μπορεί να γίνει ο οιοσδήποτε άνθρωπος του λαού,ωστε πολλές φορές γίνονται μέλη αυτού του θεσμικού οργάνου πολύ φτωχοί άνθρωποι που λόγω της φτώχειας τους συνέβαινε να εξαγοράζονται.Γι'αυτό είναι καλύτερα άνθρωποι τυχαίοι να μην παίρνουν αποφάσεις με δική τους γνώμη αλλά με βάση γραπτούς κανόνες και νόμους.

Αυτός ο θεσμός εξουσίας βέβαια εξασφαλίζει την συνοχή του πολιτεύματος του ολιγαρχικού της Σπάρτης,διότι το πολίτευμα που πρόκειται να διατηρηθεί αλώβητο,πρέπει να θέλει τη συνέχεια της ύπαρξης και τη διατήρηση της ταυτότητας όλων των μερών της πολιτείας.

Προβλήματα παρουσιάζει όμως κι ο θεσμός της Γερουσίας.Ειναι αμφισβητήσιμο κατά πόσο είναι σωστό να έχουν οι άνθρωποι διά βίου την εξουσία ν'αποφασίζουν για μεγάλα ζητήματα,διότι όπως ακριβώς γερνάει το σώμα,γερνάει και το πνεύμα.Ακόμη φαίνεται ότι οι φορείς αυτού του θεσμού εξουσίας είναι πολύ επιρρεπείς στη δωροδοκία και πολλές δημόσιες υποθέσεις τις χειρίζονται ευνοιοκρατικά.Γι'αυτό θα ήταν καλύτερο να λογοδοτούν για τις πράξεις τους-πράγμα που όμως τώρα δεν συμβαίνει.

Αλλά κι η διαδικασία της κρίσης που ακολουθείται κατά την εκλογή των γερόντων είναι παιδαριώδης.Δεν είναι επίσης σωστό εκείνος που θα θεωρηθεί άξιος να καταλάβει το αξίωμα να προτείνει ο ίδιος τον εαυτό του ως υποψήφιο.Διότι εκείνος που είναι άξιος για το αξίωμα,είτε το θελει είτε δεν το θέλει,πρέπει να κυβερνάει.Αλλά τώρα ο νομοθέτης κάνοντας τους πολίτες φιλόδοξους,χρησιμοποιεί  το στοιχείο αυτό ως βάση για την εκλογή των γερουσιαστών.Διότι κανένας δεν θα διεκδικούσε ένα αξίωμα,αν δεν είχε τη σχετική φιλοδοξία.Και βεβαίως τα περισσότερα εκούσια εγκλήματα συμβαίνουν στους ανθρώπους από φιλοδοξία ή φιλαργυρία.

Κακή όμως είναι κι η νομοθετική κατασταση των Σπαρτιατών και σχετικά με τα δημόσια χρήματα.Διότι το δημόσιο ταμείο είναι άδειο,αφού είναι αναγκασμένοι να διεξάγουν μεγάλους πολέμους και δεν πληρώνουν τους φόρους,επειδή το μεγαλύτερο μέρος της γης ανήκει στους Σπαρτιάτες

Αποφθέγματα και αντιγνωμίες-6

 Ο μιμητισμός είναι απ'τις μεγαλύτερες ικανότητες του ανθρώπου:Ξεκινας από το σχήμα και μπορεί να καταλήξεις στο κουκούτσι/Φαληρευς

1.Ξεκινάς απ'την φλούδα που επικαλύπτει το σχήμα:είτε την τρως μαζί με το κουκούτσι είτε την αφαιρείς με μαχαίρι

Η Φιόνα έχει την παγερή ομορφιά ενός παγόβουνου,αλλά αντίθετα με το παγόβουνο,δεν έχει απολύτως τίποτα κάτω απ'την επιφάνεια/Zig Ziglar

Να γεύεσαι τα πάντα και θα διαπιστώσεις ότι η ζωή έχει ωραία σχέση

2.Που σκεπάζει τα πικρά και τα ξινά κ.λπ.

Η ευτυχία μας αποζημιώνει σε ύψος για ότι δεν δίνει σε μάκρος/R.Frost

3.Στιγμές,στιγμές,στιγμές-ν'αποθηκεύονται στον σκληρό δίσκο του εγκεφάλου  για ν'αποκτήσουν και βάθος

Είναι το ίδιο ν'αναθέσει κανείς ένα φορτίο σ'έναν ασθενή και την ευτυχία σε ακαλλιέργητο άνθρωπο/Σωκράτης

Αυτό που σε καταθλίβει δεν είναι η κατάσταση,αλλά η σημασία που δίνεις σ'αυτήν/Sam Pavlina

Oσο λιγότερα πράγματα έχει να κάνει κανείς,τόσο λιγότερο χρόνο μπορεί να βρει για να τα κάνει/Λόρδος Τσεστερφιλντ

[και]Την ευτυχία μόνο στη δυστυχία μπορούμε να την εκτιμησουμε/Λάτιμερ

Η ευτυχία είναι σαν την πεταλούδα:Οταν την κυνηγάς απομακρύνεται,ενώ όταν δεν κάνεις τίποτε για να την πιάσεις,μπορεί να καθίσει στον ώμο σου/Λατιμερ

4.Και την πεταλούδα μόνο στο πλήθος των χρωμάτων της μπορούμε να την απολαύσουμε-εάν έχουμε μαζί μας μια απόχη

Πολύ συχνά γυρεύει κανείς την ευτυχία του,όπως γυρεύει τα γυαλιά του που τα έχει στη μύτη του/Γκ.Ντροζ